نقش دلبستگی ناایمن در شکل گیری اعتیادهای رفتاری در کودکان: یک مرور فراتحلیلی

دلبستگی یکی از بنیادی ترین مفاهیم در روان شناسی رشد است که کیفیت روابط اولیه کودک با مراقبان اصلی را توصیف می کند. پژوهش های متعددی نشان داده اند که الگوهای دلبستگی اولیه نقش مهمی در شکل گیری تنظیم هیجانی، کنترل تکانه و سازگاری روانی دارند. در سال های اخیر توجه پژوهشگران به ارتباط میان دلبستگی ناایمن و اعتیادهای رفتاری در کودکان افزایش یافته است. اعتیادهای رفتاری شامل الگوهای تکرارشونده و کنترل ناپذیر رفتارهایی مانند استفاده افراطی از اینترنت، بازی های رایانه ای، خرید، یا استفاده از شبکه های اجتماعی است که می تواند عملکرد تحصیلی، اجتماعی و هیجانی کودک را مختل کند. هدف این مقاله، ارائه یک تحلیل فراتحلیلی از مطالعات انجام شده درباره نقش دلبستگی ناایمن در شکل گیری اعتیادهای رفتاری در کودکان است. نتایج بررسی پژوهش ها نشان می دهد که کودکان دارای الگوهای دلبستگی ناایمن به دلیل ضعف در تنظیم هیجانات، نیاز شدید به جبران هیجانی و مشکلات در روابط بین فردی، بیشتر در معرض خطر ابتلا به اعتیادهای رفتاری قرار دارند. این مقاله همچنین به سازوکارهای روان شناختی و محیطی این رابطه و پیامدهای آن برای پیشگیری و مداخلات درمانی می پردازد.

کلیدواژه ها:

دلبستگی ناایمن ، اعتیاد رفتاری ، کودکان ، تنظیم هیجانی ، روابط والد–کودک