بررسی اثرات مستقیم و غیرمستقیم سه گانه تاریک شخصیت بر بحران هویت با میانجیگری وابستگی به فضای مجازی و خودتنظیمی تحصیلی در نوجوانان

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثرات مستقیم و غیرمستقیم سه گانه تاریک شخصیت بر بحران هویت با میانجیگری وابستگی به فضای مجازی و خودتنظیمی تحصیلی در نوجوانان انجام شد. طرح پژوهش از نوع توصیفی همبستگی و مبتنی بر تحلیل مسیر بود. جامعه آماری را نوجوانان دختر دوره دوم متوسطه شهر اهواز در سال تحصیلی ۱۴۰۴ تا ۱۴۰۵ تشکیل دادند. از میان آنان، ۲۷۰ نفر با نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. داده ها با پرسشنامه بحران هویت احمدی، مقیاس سه گانه تاریک شخصیت جانسون و وبستر، پرسشنامه خودتنظیمی تحصیلی چین و مقیاس وابستگی به فضای مجازی یانگ گردآوری شد. تحلیل داده ها با آمار توصیفی، همبستگی پیرسون، تحلیل مسیر و بوت استرپ انجام شد. یافته ها نشان داد اثر مستقیم سه گانه تاریک شخصیت بر بحران هویت معنادار نبود، اما اثر آن بر وابستگی به فضای مجازی معنادار بود. خودتنظیمی تحصیلی با بحران هویت و وابستگی به فضای مجازی رابطه منفی و معنادار داشت. وابستگی به فضای مجازی نیز اثر مثبت و معناداری بر بحران هویت نشان داد. اثر غیرمستقیم سه گانه تاریک شخصیت بر بحران هویت از مسیر وابستگی به فضای مجازی معنادار بود. بازآرایی مفهومی مدل بر پایه همبستگی سه گانه تاریک با خودتنظیمی تحصیلی، بر نقش محافظتی خودتنظیمی در کاهش وابستگی دیجیتال و تضعیف بحران هویت دلالت دارد. الگوی نهایی از برازش مطلوب برخوردار بود. بر این اساس، برنامه های پیشگیرانه مدرسه محور باید همزمان بر سواد رسانه ای، مدیریت استفاده از فضای مجازی، مهارت های خودتنظیمی تحصیلی و غربالگری ویژگی های شخصیتی آسیب پذیر تمرکز کنند.

کلیدواژه ها:

سه گانه تاریک شخصیت ، بحران هویت ، وابستگی به فضای مجازی ، خودتنظیمی تحصیلی ، نوجوانان