پیش بینی تحصیل گریزی و امیدواری تحصیلی بر اساس تنشگرهای تحصیلی (مطالعه موردی؛ دانش آموزان مدارس متوسطه دوم ناحیه ۱ شهر خرم آباد)

هدف این پژوهش، پیش بینی تحصیل گریزی و امیدواری تحصیلی بر اساس تنشگرهای تحصیلی (مطالعه موردی؛ دانش آموزان مدارس متوسطه دوم ناحیه ۱ شهر خرم آباد) در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. روش پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت موضوع توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این تحقیق شامل کلیه دانش آموزان ۲۵۶۱ نفر (۱۳۵۰ پسر و ۱۲۱۱ دختر) مدارس متوسطه دوم ناحیه ۱ شهر خرم آباد بود. بر اساس جدول مورگان حجم نمونه (۱۷۶ پسر و ۱۵۹ دختر) تعیین و به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای نسبی انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه های استاندارد استرس تحصیلی گولام و سلتانا (۲۰۲۲)، پرسشنامه امید تحصیلی خرمایی و کمری (۱۳۹۵) و پرسشنامه تحصیل گریزی خرمائی و صالح اردستانی (۱۳۹۵) بود. اطلاعات توسط نرم افزار SPSS۲۱ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. جهت تحلیل داده ها از آزمون رگرسیون ساده استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد: تنشگرهای تحصیلی توانایی پیش بینی امیدواری تحصیلی و تحصیل گریزی دانش آموزان مدارس متوسطه را دارند. یافته های تحلیل رگرسیون نیز نشان داد که تنشگرهای تحصیلی با ضریب همبستگی ۰.۵۶۷ با امیدواری تحصیلی به میزان ۳۲ درصد از واریانس تغییرات امیدواری تحصیلی، و با ضریب همبستگی -۰.۴۳۷ با تحصیل گریزی به میزان ۱۹ درصد از واریانس تغییرات تحصیل گریزی دانش آموزان مدارس متوسطه ناحیه ۱ شهر خرم آباد را پیش بینی می نمایند.

کلیدواژه ها:

تنشگرهای تحصیلی ، امیدواری تحصیلی ، تحصیل گریزی ، دانش آموزان ، مدارس متوسطه