بررسی تاثیر استفاده از روش های فعال یاددهی -یادگیری بر انگیزش تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان پایه اول ابتدایی

هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر روش های فعال یاددهی–یادگیری بر انگیزش تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان پایه اول ابتدایی بود. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه اول ابتدایی بود و نمونه پژوهش ۳۰ دانش آموز دختر پایه اول بودند که به روش در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) جایگزین شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه انگیزش تحصیلی و پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی بود. گروه آزمایش طی جلسات آموزشی، تحت آموزش با روش های فعال یاددهی–یادگیری (شامل یادگیری مشارکتی، حل مسئله، ایفای نقش، بازی وارسازی، بحث گروهی و فعالیت های پروژه محور ساده) قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل به روش سنتی آموزش دیدند. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره و تک متغیره و با نرم افزار SPSS نسخه ۲۷ تحلیل شدند. نتایج نشان داد که روش های فعال یاددهی-یادگیری تاثیر مثبت و معناداری بر انگیزش تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان دارد. همچنین تاثیر مداخله بر مولفه های خودکارآمدی (کوشش، استعداد و بافت) نیز معنادار بود. بر اساس یافته ها، به کارگیری روش های فعال در پایه اول ابتدایی می تواند به عنوان راهبردی موثر برای ارتقای انگیزش و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

روش های فعال یاددهی -یادگیری ، انگیزش تحصیلی ، خودکارآمدی تحصیلی ، دانش آموزان پایه اول ابتدایی