همبستگی میان متغیرهای اقلیمی (گرما و رطوبت)، با الگوهای پوشش و سبک زندگی در ساکنان استان هرمزگان

هدف این پژوهش، تحلیل همبستگی میان پارامترهای اقلیمی (دما و رطوبت) با ویژگی های پوشش و سبک زندگی ساکنان استان هرمزگان بود. پژوهش حاضر با روش توصیفی-همبستگی و با استفاده از روش پیمایشی انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه ساکنان هرمزگان (با حجم نمونه ۳۵۸ نفر) بود که به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. ابزارهای جمع آوری داده شامل پرسشنامه های استاندارد جهت سنجش الگوهای پوشش و سبک زندگی و استفاده از داده های هواشناسی برای سنجش اقلیم (دما و رطوبت) بود. داده ها با استفاده از آزمون های همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه در نرم افزار SPSS تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که شدت پارامترهای اقلیمی (به ویژه دما) با الگوهای پوشش و سبک زندگی همبستگی معناداری دارد. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که مدل پیش بینی پوشش با ضریب تبیین R۲=۰.۵۹ و مدل پیش بینی سبک زندگی با ضریب تبیین R۲=۰.۴۸ قابل پیش بینی است که در این میان، دما عامل غالب در تغییر پوشش و رطوبت عامل اصلی محدودکننده سبک زندگی است. از این پژوهش نتیجه می شود که اقلیم هرمزگان از طریق مکانیسم های مستقیم و غیرمستقیم، فشار ساختاری بر الگوهای رفتاری ساکنان اعمال می کند و ضرورت اتخاذ سیاست های انطباقی در طراحی شهری و پوشش را برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

اقلیم ، الگوی پوشش ، سبک زندگی ، هرمزگان