تاثیر آموزش طرحواره های ناسازگار اولیه در فضای مجازی برکاهش میزان افکارخودآیند منفی و دلزدگی زناشویی در زنان دارای طلاق عاطفی

هدف از این پژوهش تاثیر آموزش طرحواره های ناسازگار اولیه در فضای مجازی برکاهش میزان افکارخودآیند منفی و دلزدگی زناشویی در زنان دارای طلاق عاطفی می باشد. روش این پژوهش به صورت نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمامی زنان دارای طلاق عاطفی که در سال ۱۴۰۵ به مراکز مشاوره در شهر همدان مراجعه نمودند. که به دلیل عدم دسترسی به جامعه مورد مطالعه در سطح شهر همدان، تعداد این جامعه نامحدود در نظر گرفته شد. روش نمونه آماری هدفمند و در دسترس و با فراخوان در شبکه های اجتماعی انتخاب شدند. به طوری که افرادی که تجربه طلاق عاطفی داشتند تعداد ۳۰ نفر از شبکه های اجتماعی انتخاب و به شیوه کاملا تصادفی در دو گروه برابر آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) قرار گرفت. ابزار مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه دلزدگی زناشویی پاینز (۱۹۹۶)، پرسشنامه افکار خودآیند منفی کندال و هالون (۱۹۸۰) و پرسشنامه طلاق عاطفی گاتمن (۲۰۰۸) بود. نتایج میانگین متغیرها گویای این مطلب بود که میزان دلزدگی زناشویی و افکار خودآیند منفی در بین زنان دارای طلاق عاطفی بعد از آموزش آشنایی با طرحواره ها، کاهش پیدا کرده بود. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل های آماری نشان داد که با سطح اطمینان ۹۵% آموزش آشنایی با طرحواره ها بر دلزدگی زناشویی و افکار خودآیند منفی زنان دارای طلاق عاطفی تاثیر دارد. همچنین اندازه اثر نشان داد که آموزش آشنایی با طرحواره ها بیشتر بر افکار خودآیند منفی زنان دارای طلاق عاطفی موثر بوده و بیشتر می تواند افکار خودآیند منفی آنان را کاهش دهد. همچنین نشان داد که آموزش آشنایی با طرحواره ها به میزان حدودا ۵۱ % بر دلزدگی زناشویی و به میزان حدودا ۷۲ % بر افکار خودآیند منفی تاثیرگذار است.

کلیدواژه ها:

طرحواره های ناسازگار اولیه ، فضای مجازی ، افکار خودآیند منفی ، دلزدگی زناشویی ، طلاق عاطفی