رابطه بین ادراک ارضای نیازهای بنیادین روانشناسی با احساس خودارزشمندی دختران دارای تجربه شکست عاطفی

هدف از انجام این پژوهش رابطه بین ادراک ارضای نیازهای بنیادین روانشناسی با احساس خودارزشمندی دختران دارای تجربه شکست عاطفی شهر همدان در سال ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود. طرح این پژوهش، از نوع توصیفی و همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دختران دانشجوی دانشگاه آزاد اسلامی شهر همدان بود. با توجه به حجم جامعه آماری ابتدا افراد دارای تجربه شکست عاطفی غربالگری و سپس به روش نمونه گیری تاپاچینگ و فیدل تعداد ۱۰۵ نفر به عنوان نمونه انتخاب گردیدند. اما برای اطمینان از تعداد اعضای نمونه به ۱۱۰ نفر افزایش پیدا کردند. به منظور اندازه گیری متغیر نیازهای بنیادین روانشناسی از مقیاس ارضای نیازهای بنیادین روانشناختی (NBGS-S) ۲۱ گویه ای دسی و رایان (۲۰۰۰)، و برای متغیر خودارزشمندی از مقیاس ۳۵ گویه ای خودارزشمندی کروکر، لاهتانن، کوپر و بویورثی، (۲۰۰۳) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها نیز از شاخص های آمار توصیفی و آمار استباطی به شیوه همبستگی پیرسون استفاده شد. آزمون آماری این پژوهش نیز رگرسیون چندمتغیری بود. یافته ها نشان داد ادراک ارضای نیازهای بنیادین روانشناسی می تواند احساس خودارزشمندی دختران دارای تجربه شکست عاطفی را پیش بینی کند. (P<۰/۰۰۰).

کلیدواژه ها:

ادراک ارضای نیازهای بنیادین روانشناسی ، احساس خودارزشمندی ، دختران دارای شکست عاطفی