اثربخشی زندگی درمانی بر اشتیاق به زندگی زنان مطلقه

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی زندگی درمانی بر اشتیاق به زندگی زنان مطلقه انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری کلیه زنان مطلقه مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر ساری بودند. از بین آنها ۳۰ نفر به صورت نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارش شدند. گروه آزمایش تحت ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای برنامه زندگی درمانی قرار گرفت و گروه کنترل آموزشی دریافت نکرد. قبل و بعد آموزش هر دو گروه به سوالات اشتیاق به زندگی (حسن زاده، ۱۳۹۴) پاسخ دادند. داده ها توسط آزمون تحلیل کواریانس در نرم افزار آماری SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شدند. یافته ها نشان داد؛ زندگی درمانی بر افزایش اشتیاق به زندگی زنان مطلقه اثربخش است. با توجه به نتیجه حاصل از پژوهش، به نظر می رسد زندگی درمانی می تواند در افزایش سلامت روان و امیدواری زنان مطلقه موثر واقع شود.

کلیدواژه ها:

زندگی درمانی ، اشتیاق به زندگی ، طلاق