فسخ نکاح از دیدگاه حقوق ایران و فرانسه

در حقوق ایران، با الهام از فقه امامیه، موارد فسخ نکاح عمدتا ناظر بر عیوب و تخلفات خاصی است که امکان ادامه زندگی مشترک را دشوار یا غیرممکن می سازد. در مقابل، حقوق فرانسه با تکیه بر مبانی سکولار و اصول کلی قراردادها، فسخ نکاح را بیشتر در قالب «بطلان» یا «ابطال نکاح» بررسی می کند و شرایط آن با معیارهای متفاوتی چون فقدان رضایت، تدلیس یا نقض الزامات قانونی تنظیم شده است. این پژوهش به روش توصیفی تحلیلی و رویکرد تطبیقی بوده که به موضوع فسخ نکاح از دیدگاه حقوق ایران و فرانسه می پردازد. یافته های تحقیق نشان می دهد که هرچند هر دو نظام به ضرورت پیش بینی راهکارهایی برای برهم زدن نکاح در شرایط خاص اذعان دارند، اما ایران بیشتر بر جنبه های شخصی و عیوب جسمی و روانی تاکید دارد، در حالی که فرانسه بر مبنای حمایت از اراده آزاد و قواعد نظم عمومی تمرکز کرده است. نتیجه آنکه مطالعه تطبیقی می تواند علاوه بر روشن سازی نقاط قوت و ضعف هر یک از دو نظام حقوقی، راهگشای اصلاح و تکامل مقررات داخلی در جهت تامین عدالت خانوادگی و حمایت موثرتر از حقوق زوجین باشد.

کلیدواژه ها:

نکاح ، فسخ ، حقوق ایران ، حقوق فرانسه