مطالعه تاریخ ایران به مثابه راهبردی در مسیر توسعه پایدار فرهنگی کشور

در جهان امروز که پویایی فرهنگی و ارتباط میان گذشته و آینده بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است، بررسی تاریخ ایران می تواند به مثابه چراغ راهی برای توسعه پایدار فرهنگی عمل کند. تمدن ایرانی با پیشینه ای چند هزار ساله و میراثی سرشار از دانش، هنر، فلسفه و حکمت، الگویی منحصربه فرد از پایداری فرهنگی در برابر تحولات سیاسی و اجتماعی جهان ارائه می دهد. این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی، نقش و کارکرد مطالعه تاریخ ایران را در تقویت هویت فرهنگی، انسجام اجتماعی، تولید سرمایه نمادین و سیاست گذاری فرهنگی بررسی می کند. یافته ها حاکی از آن است که استفاده هوشمندانه از مفاهیم بنیادین تاریخی می تواند زیربنای سیاست های فرهنگی نوینی را شکل دهد که، «پایداری تمدنی» و «رواداری فرهنگی»، «خردورزی ایرانی» همچون بر اساس ارزش های بومی و در عین حال سازگار با معیارهای جهانی توسعه فرهنگی طراحی شوند.

کلیدواژه ها:

تاریخ ایران ، توسعه پایدار فرهنگی ، هویت ایرانی ، سرمایه فرهنگی ، تمدن ایرانی