سبک زندگی سلامت محور و عوامل مرتبط با آن در میان جوانان شهری و روستایی استان فارس

سبک زندگی سلامت رفتارهای مختلفی از جمله، تغذیه، فعالیت بدنی، بهداشت فردی، ایمنی رانندگی، خواب مناسب، مدیریت استرس و اجتناب از رفتارهایی چون مصرف دخانیات، الکل و مواد مخدر را در برمی گیرد. اگر چه افراد تا اندازه ای قدرت انتخاب رفتارهای سبک زندگی سلامت را دارند ولی عوامل ساختاری و بیرونی تاثیر به مراتب بیشتری بر سبک زندگی سلامت دارد. این پژوهش بر مبنای نظریه سبک زندگی سلامت ویلیام کاکرهام طراحی شده است. پژوهش حاضر، متکی بر روش کمی و به صورت پیمایش انجام شده و به طور تجربی به آزمون فرضیات پرداخته است. استان فارس به ۳۶ شهرستان تقسیم می شود. جامعه آماری پژوهش حاضر زنان و مردان ۱۸ تا ۳۵ ساله ساکن استان فارس است که در نقاط شهری ۱۰۱۷۶۴۴ نفر و در نقاط روستایی ۶۴۲۶۶۴ نفر ساکن هستند. حجم نمونه آماری تحقیق که با استفاده از فرمول کوکران با سطح معناداری ۹۵ درصد و خطای ۵ درصد برابر با ۳۸۴ نفر برای هر نقطه یا جمعیت برآورد شده است. برای جلوگیری از کاهش این تعداد بر اثر مخدوش بودن و یا عدم پاسخگویی، تعداد نمونه بین ۳۸۴ تا ۴۰۰ نفر در نظر گرفته شده است و در نهایت تعداد ۳۱۱۵ پرسش نامه جمع آوری شده که ۱۷۹۸ پرسشنامه به نقاط شهری و ۱۳۱۷ پرسشنامه نیز به نقاط روستایی اختصاص یافته است. یافته ها نشان داد که با توجه به نتایج مرتبط با این متغیر مشاهده می شود که بهداشت فردی با ۱۳.۸۵ درصد بالاترین و مصرف الکل با ۱.۵۵ پایین ترین رتبه را در بین رفتارهای سلامت محور به خود اختصاص دادند. همچنین جنسیت با سبک زندگی سلامت محور، تفاوت معنادار داشته و سن، محل سکونت (شهری/ روستایی)، وضعیت تاهل و وضعیت شغلی نیز با سبک زندگی سلامت محور رابطه معناداری مشاهده شد.

کلیدواژه ها:

سبک زندگی ، جوانان ، سلامت