تاب آوری شهری؛ مفاهیم، ابعاد و راهکارهای ارتقای آن در محلات شهری

تاب آوری شهری به عنوان یکی از مفاهیم نوین در برنامه ریزی و مدیریت شهری، نقش مهمی در کاهش آسیب پذیری محلات و افزایش توان آن ها در مواجهه با مخاطرات مختلف ایفا می کند. هدف این مقاله، تبیین مفهوم تاب آوری شهری، شناسایی ابعاد اصلی آن و ارائه راهکارهای عملی برای ارتقای تاب آوری در مقیاس محلات شهری است. پژوهش حاضر از نظر ماهیت ترویجی و از نظر روش، مبتنی بر مطالعه اسنادی، مرور نظام مند منابع علمی و تحلیل دیدگاه ها و تجربیات مطرح شده در ادبیات مرتبط با تاب آوری شهری است. یافته ها نشان می دهد که تاب آوری شهری مفهومی چندبعدی بوده و ابعاد کالبدی، اجتماعی، اقتصادی و مدیریتی از مهم ترین مولفه های آن در سطح محله به شمار می روند. همچنین نتایج بیانگر آن است که تقویت سرمایه اجتماعی، بهبود کیفیت فضاهای عمومی، ارتقای زیرساخت های شهری و مشارکت پذیری ساکنان، نقش موثری در افزایش تاب آوری محلات شهری دارند. در نهایت، مقاله با تاکید بر رویکرد محله محور، مجموعه ای از راهکارهای کاربردی را برای برنامه ریزان و مدیران شهری ارائه می دهد که می تواند زمینه ساز ارتقای تاب آوری شهری و بهبود کیفیت زندگی ساکنان محلات شود.

کلیدواژه ها:

تاب آوری شهری ، تاب آوری محله ای ، برنامه ریزی شهری ، کیفیت زندگی ، توسعه پایدار