تحلیل ضرب المثل های طبری با محوریت حیوانات: مطالعه ای در چارچوب نظریه های فروید، لوی-استروس و بوردیو

این پژوهش با هدف تحلیل نظام مند ضرب المثل های طبری که در آن ها حیوانات نقش محوری دارند، به مثابه بخشی از دانش بومی این فرهنگ انجام شده است. مطالعه با رویکرد کیفی و روش تحلیل مضمون، ۵۰ ضرب المثل را که با نمونه گیری هدفمند از نوع معیارمحور انتخاب شده اند، در سه گام اصلی تحلیل کرده است: ابتدا مضامین اولیه استخراج، سپس در چارچوب سه نظریه روان کاوی فروید، ساختارگرایی لوی-استروس و جامعه شناسی بوردیو تفسیر، و در نهایت در قالب نه مضمون کلیدی دسته بندی شده اند. یافته ها نشان می دهد این امثال سه کارکرد عمده دارند: بازنمایی مکانیسم های دفاعی روانی فرد، انعکاس تقابل های بنیادین ذهنی، و ارائه راهبردهای عملی برای کنش در میدان های اجتماعی. از میان ۵۰ مورد، ۲۳ مثل با مفاهیم نظریه بوردیو (میدان، سرمایه، عادت واره)، ۱۶ مثل با ساختارگرایی لوی-استروس (تقابل های دوتایی)، و ۱۱ مثل با روان کاوی فروید (مکانیسم های دفاعی) تبیین پذیرتر بودند. این توزیع (برای جزئیات بیشتر، رجوع شود به جدول ۲) حاکی از اولویت کارکرد اجتماعی-راهبردی این امثال به عنوان «راهنمای عملی» برای بقا و کنشگری هوشمندانه در شبکه مناسبات اجتماعی است.

کلیدواژه ها:

ضرب المثل طبری ، استعاره حیوانی ، پیر بوردیو ، کلود لوی-استروس ، زیگموند فروید