آزمون مدل تاثیر جذابیت مربی و هویت اجتماعی ورزشی بر وفاداری رفتاری با نقش میانجی دلبستگی به باشگاه در میان اعضای باشگاههای بدنسازی شهر ارومیه

هدف پژوهش حاضر با هدف آزمون مدل تاثیر جذابیت مربی و هویت اجتماعی ورزشی بر وفاداری رفتاری با نقش میانجی دلبستگی عاطفی به باشگاه در میان اعضای باشگاههای بدنسازی شهر ارومیه انجام شد. روش شناسی: این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها توصیفی همبستگی است که به صورت میدانی اجرا شده است. جامعه آماری شامل کلیه اعضای باشگاههای بدنسازی شهر ارومیه با حداقل شش ماه سابقه عضویت بود. با توجه به نامحدود بودن جامعه آماری حجم نمونه بر اساس جدول کرجسی مورگان ۳۸۴ نفر تعیین گردید. نمونه گیری به روش تصادفی خوشه ای چند مرحله ای انجام شد. ابزار پژوهش پرسشنامه ای متشکل از ۲۵ گویه در چهار سازه اصلی بود که روایی محتوایی آن با استفاده از نظر ۱۰ نفر از اساتید مدیریت ورزشی و با بهره گیری از شاخصهای CVR و CVI تایید گردید. پایایی ابزار نیز با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ در یک مطالعه مقدماتی بر روی ۳۰ نفر محاسبه شد. داده ها با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که تمامی ۷ فرضیه پژوهش در سطح اطمینان ۹۹ درصد (p < ۰.۰۱) تایید شدند. بالاترین ضریب مسیر مربوط به تاثیر دلبستگی عاطفی به باشگاه بر وفاداری رفتاری (۰.۴۵۶) و کمترین ضریب مسیر مربوط به تاثیر جذابیت مربی بر وفاداری رفتاری (۰.۲۸۴) بود، همچنین نتایج آزمون سوبل نشان داد که دلبستگی عاطفی به باشگاه نقش میانجی جزیی در تاثیر جذابیت مربی (Z= ۸.۲۳) و هویت اجتماعی ورزشی (Z= ۵.۶۷۴) بر وفاداری رفتاری ایفا می کند. مدل پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار بود (GOF = ۰.۶۶۳). نتیجه گیری: جذابیت مربی و هویت اجتماعی ورزشی هم به طور مستقیم و هم از طریق تقویت دلبستگی عاطفی اعضا به باشگاه، بر وفاداری رفتاری آنان تاثیر مثبت و معناداری دارند. بر اساس یافته ها دلبستگی عاطفی به باشگاه قوی ترین پیش بینی کننده وفاداری رفتاری است. این نتایج می تواند به مدیران باشگاه های بدنسازی در طراحی استراتژی های موثر برای افزایش وفاداری اعضا و کاهش ریزش آنان کمک کند.

کلیدواژه ها:

جذابیت ، مربی ، هویت اجتماعی ورزشی ، دلبستگی عاطفی به باشگاه ، وفاداری رفتاری