مدل استعدادنمایی در والیبال ایران طراحی سازوکارهای عرضه و رصد عملکرد در آکادمی های پایه

بسیاری از استعدادهای رشته والیبال در کشور حتی پس از کشف و پرورش در آکادمی های پایه، هرگز به سطوح حرفه ای و لیگ های برتر راه نمی یابند؛ چراکه نظام کنونی فاقد سازوکاری نظام مند برای عرضه فعال، رصد دقیق و معرفی حرفه ای پتانسیل پرورش یافته در لحظه گذار است. هدف از پژوهش حاضر طراحی مدل کیفی عرضه و بروز عملکرد استعداد استعدادنمایی در والیبال ایران با تمرکز بر آکادمی های پایه بود. این پژوهش کیفی با رویکرد نظریه داده بنیاد کلاسیک گلیزر (۱۹۹۸) اجرا شد. جامعه آماری شامل خبرگان مدیریت ورزشی، مربیان ملی و لیگ برتری، استعدادیابان رسمی فدراسیون، آنالیزورها، کارگزاران و متخصصان رسانه ورزشی بود که ۲۵ نفر از آنان با میانگین سنی ۴۶ سال و سابقه ۲۱.۸ سال به روش نمونه گیری هدفمند و نظری تا اشباع داده ها انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته گردآوری و با نرم افزار MAXQDA طی مراحل کدگذاری باز، انتخابی و نظری تحلیل گردید. اعتبار یافته ها با معیارهای لینکلن و گوبا و پایایی با ضریب کاپای کوهن (۸۷) تایید شد. تحلیل داده ها به استخراج ۱۲۲ کد باز، ۱۸ مقوله انتخابی و ۶ بعد نظری انجامید. عوامل عرضه، عملکرد، روان شناختی عملکرد، رصد و کشف، معرفی و بازاریابی، عدالت حمایتی و زیرساختی مدیریتی در قالب ۱۵۷ راهکار عملیاتی متغیر هسته پژوهش فراهم سازی بستر عادلانه، بروز، رصد و معرفی عملکرد استعداد والیبال به مجاری حرفه ای تعیین گردید. نتایج نشان داد که تحقق پایدار استعدادنمایی در والیبال مستلزم گذار از ارزیابی های مقطعی و سلیقه ای به استقرار نظام نامه ملی، ایجاد شبکه ملی، کاشفان رصد داده محور و تضمین عدالت در فرصت نمایش است. این مدل نقشه راهی کاربردی برای فدراسیون والیبال، هیئت ها و آکادمی های پایه جهت اتصال هدفمند مستعدین به باشگاه های حرفه ای فراهم می سازد.

کلیدواژه ها:

استعدادنمایی ، والیبال ایران ، آکادمی های پایه ، رصد عملکرد ، نظریه داده بنیاد