مروری بر تاثیر خستگی بر فعالیت الکتریکی عضلات در بیماران مبتلا به کمر درد

کمر درد یکی از شایع ترین اختلالات اسکلتی عضلانی در سراسر جهان است که به عنوان یکی از مهم ترین عوامل ناتوانی و کاهش کیفیت زندگی شناخته می شود. در سال های اخیر بررسی فعالیت الکتریکی عضلات با استفاده از الکترومایوگرافی سطحی به یکی از روش های مهم ارزیابی عملکرد عضلات در بیماران مبتلا به کمر درد تبدیل شده است. خستگی عضلانی یکی از عوامل موثر بر تغییر الگوی فعالیت الکتریکی عضلات بوده و می تواند موجب کاهش توانایی عضلات در حفظ پایداری ستون فقرات، افزایش فشار بر ساختارهای کمری و تشدید درد شود. هدف از این مطالعه، مرور نظام مند مطالعات انجام شده در زمینه تاثیر خستگی بر فعالیت الکتریکی عضلات در بیماران مبتلا به کمر درد است. نتایج مطالعات نشان داد که خستگی عضلات تنه به ویژه عضلات راست کننده ستون فقرات (Erector Spinae) و چندسر (Multifidus) باعث کاهش فرکانس میانه (Median Frequency)، افزایش دامنه سیگنال EMG، کاهش هماهنگی عضلات و اختلال در کنترل عصبی عضلانی می شود. همچنین بیماران مبتلا به کمر درد مزمن نسبت به افراد سالم خستگی زودرس تری را تجربه کرده و الگوهای متفاوتی از فعالیت عضلانی نشان می دهند. در مجموع شواهد موجود نشان می دهد که ارزیابی خستگی عضلانی با استفاده از الکترومایوگرافی سطحی می تواند به عنوان ابزاری موثر برای تشخیص و برنامه های توان بخشی بیماران مبتلا به کمر درد مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

کمر درد ، خستگی عضلانی ، الکترومایوگرافی سطحی ، فعالیت الکتریکی عضلات ، کنترل عصبی