زیست جهانی دانش آموزان با اختلال طیف اوتیسم در مدارس عادی چالش ها و فرصت های همدلانه

پژوهش حاضر با هدف فهم عمیق تجربه ی زیسته ی دانش آموزان با اختلال طیف اوتیسم در سطح عملکرد بالا از حضور در مدارس عادی و طراحی راهکارهایی برای بهبود کیفیت تعاملات انسانی و آموزشی آنان انجام شد. این مطالعه با رویکرد پدیدارشناختی توصیفی صورت گرفت. مشارکت کنندگان شامل ۱۰ دانش آموز ۹ تا ۱۴ ساله با تشخیص اوتیسم با عملکرد بالا، ۱۴ مادر و ۹ معلم مدارس عادی منطقه ۲ تهران بودند که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته، نقاشی های کودکان و یادداشت های میدانی گردآوری و با روش کلایزی تحلیل شد. یافته ها در قالب ۴ مضمون اصلی شامل «تنهایی در میان جمع»، «تلاش برای پنهان کردن تفاوت ها»، «معلم مهربان به عنوان نجات بخش» و «لحظه های شکوفایی در کلاس های غیر رسمی ورزش هنر بازی» ظهور یافتند. نتیجه گیری پژوهش آن است که مدارس عادی بدون بازطراحی حس کنشگرانه ی فضای فیزیکی و عاطفی نمی توانند به تنهایی پاسخگوی نیازهای این دانش آموزان باشند. پیشنهاد می شود برنامه های «همیار»، «همدل» و ایستگاه های حسی آرامش بخش در مدارس طراحی شود.

کلیدواژه ها:

اختلال طیف اوتیسم ، مدارس عادی ، تجربه زیسته ، آموزش همدلانه ، دانش آموزان با نیازهای ویژه