مدیریت سید نمره دهی کلاس درس با رویکرد نظریه اختیارات واقعی

نظام های آموزشی همواره با عدم قطعیت هایی مانند افت تحصیلی و نوسان های پیش بینی ناپذیر عملکرد دانش آموزان روبه رو بوده اند. با این حال، ارزشیابی رایج در ایران اغلب بر نمره دهی پایانی و مقطعی تکیه دارد و از درک روند رشد و استعدادهای نهفته دانش آموزان ناتوان مانده است. مسئله اصلی این پژوهش آن است که نظام ارزشیابی سنتی از تفسیر نوسان عملکرد دانش آموز به عنوان فرصتی برای رشد ناتوان است و معلمان را بدون چارچوبی برای مواجهه با این نوسان ها رها کرده است. این پژوهش با رویکردی میان رشته ای نظریه اختیارات واقعی را از حوزه مالی به کلاس درس آورده است تا چارچوبی تازه برای ارزشیابی فراهم نماید. مطالعه حاضر با روش مرور نظام مند و تحلیل مفهومی انجام شده است و طی آن مفاهیمی مانند حق انتخاب معلم برای توجه ویژه به یک دانش آموز (اختیار خرید)، چشم پوشی از یک نمره ناموفق (اختیار فروش) و به تعویق انداختن قضاوت (اختیار انتظار) به واسطه تلفیق حوزه مالی و آموزش معرفی گردیده است. مهم ترین یافته این پژوهش مفهوم نوسان مطلوب است؛ به این معنا که نوسان نمرات یک دانش آموز برخلاف تصور رایج در بیشتر موارد نشانه ضعف نیست بلکه فرصتی برای کشف استعدادهای ویژه و درخشان او به شمار می رود. همچنین مدلی پنج مرحله ای با عنوان مدیریت سبد نمره دهی کلاس درس ارائه شده است تا معلم بتواند در گردآوری شواهد متنوع، تحلیل نوسان ها و تصمیم گیری مرحله ای از آن بهره مند گردد. نتیجه آنکه به کارگیری این چارچوب ارزشیابی را از یک قضاوت مقطعی به فرآیندی پویا، منصفانه و رشد محور تبدیل خواهد کرد.

کلیدواژه ها:

اختیارات واقعی ، ارزشیابی پویا ، مدیریت سبد نمره دهی ، نوسان مطلوب