بررسی اثربخشی داستان های ایرانی گروه سنی «ج » بر تفکر مراقبتی دانش آموزان پسر دوره ابتدایی

تفکر مراقبتی در برنامه فلسفه برای کودکان با تاکید بر ارزش ها و عواطف، رشد اخلاقی و اجتماعی را تقویت می کند. از این رو، پژوهش حاضر اثربخشی داستان های ایرانی گروه سنی «ج» را در حلقه های کندوکاو فلسفی بر تفکر مراقبتی دانش آموزان پایه ششم ابتدایی بررسی نموده است. این پژوهش با روش نیمه آزمایشی و طرح پیش آزمون-پس آزمون در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ در شهر اصفهان اجرا شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه ششم شهر اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که ۶۰ دانش آموز پسر به روش نمونه گیری خوشه ای مرحله ای انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۳۰ نفر) تخصیص یافتند. مداخله در ۱۰ جلسه با داستان های پرفروش ایرانی (۱۳۹۵-۱۴۰۳) اجرا شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه هدایتی (۱۳۹۷) جمع آوری و با روش تحلیل کوواریانس تک متغیره و چندمتغیره با نرم افزار SPSS ۲۶ تحلیل شدند. یافته ها نشان داد میانگین تفکر مراقبتی گروه آزمایش از ۹۴/۸۰ به ۱۰۵/۴۷ رسیده است. در حالی که تحلیل کوواریانس تک متغیره تفاوت غیرمعناداری را نشان داد و آزمون بنفرونی نیز تفاوت غیرمعناداری را تایید کرد، کوواریانس چندمتغیره تفاوت کلی مولفه ها را تایید نکرد، اما اثرات بین آزمونی بهبود معنادار مولفه تفکر همدلانه (p<۰.۰۵) را نشان داد. در نتیجه، داستان های ایرانی تفکر مراقبتی را به ویژه مولفه تفکر همدلانه ارتقا می دهند و پیشنهاد می شود تسهیلگران فبک در حلقه های کندوکاو از این منابع بهره گیرند و پژوهش های آتی اثرات بلندمدت این داستان ها بر تفکر مراقبتی دانش آموزان را بررسی کنند.

کلیدواژه ها:

تفکر مراقبتی ، داستان های ایرانی ، حلقه کندوکاو ، دانش آموز ، دوره ابتدایی