رویکرد معیارهای مدرن شهری در طراحی اقامتگاه های بومگردی برای بافت قدیمی شهر آمل (نمونه موردی خانه ملک)

بافت های قدیمی و مرکزی شهرها که به واسطه قدمت، واجد عناصر با ارزش تاریخی و موقعیت مناسب ارتباطی در شهر هستند، از جایگاه منحصر به فردی در ساختار فضایی-کارکردی شهر برخوردارند. این در حالی است که در دهه های اخیر در پی توسعه بی رویه شهرها و عدم رسیدگی، این بافت ها علیرغم ارزش های نهفته فراوان، مورد بی مهری قرار گرفته و دچار فرسودگی و مشکلات متعددی گشته اند. از این رو لزوم مداخله در بافت های قدیمی در دوران مختلف همواره مطرح بوده است و رویکردهای متفاوتی از جمله بازسازی، نوسازی، بهسازی در این خصوص بکار گرفته شده اند که نهایتا به رویکرد بازآفرینی در قرن حاضر تکامل یافته اند. از سوی دیگر اهمیت فوق العاده معماری و فضا و ارتباط آن با انسان و زندگی روزمره او امری انکارناپذیر بوده که در این راستا شناخت نشانه ها و نمادهای ارزشمند به عنوان ابزاری جهت تجزیه و تحلیل ساختار ظاهری و همچنین انتقال دهنده معنا در کنش میان کاربر و طراح و بازآفرینی و ابداع شکل جدیدی از آن در جهان معاصر یکی از کارآمدترین راه های درک فضای معماری است. پایان نامه پیش رو با بررسی خانه های قدیمی و ارزشمند محله نیاکی شهر آمل و بازآفرینی نشانه های آنها، به دنبال شناختی متفاوت در بستری تاریخی و فرهنگی و بازخوانی جدیدی از آن می باشد. بدین ترتیب با استفاده از مطالعات کتابخانه ای به تدوین چارچوب نظری پرداخته و از روش میدانی برای شناخت و تحلیل نمونه مطالعاتی بهره برده شده است. ضمنا نیازها و خواست های مردمی از طریق تهیه و گردآوری پرسشنامه، مورد توجه قرار گرفته اند؛ مجموعا با روش توصیفی-تحلیلی و با تاکید بر راهبردهای کیفی به طراحی خانه معمار در جهت همزیستی کارکرد سکونتی و هنری و فرهنگی که سطح رضایت مردم را از نظر اجتماعی، امنیتی، فرهنگی و محیطی بالا می برد، مبادرت ورزیده شده است.

کلیدواژه ها:

معیارهای مدرن شهری ، خانه های قدیمی آمل ، اقامتگاه های بومگردی ، خانه ملک