تحلیل شاخص های زیست پذیری در فرآیند بازآفرینی معماری در مناطق نفت خیز جنوب ایران (مورد پژوهی: ناحیه صنعتی بندرماهشهر)

در رشد صنعت نفت و پتروشیمی در جنوب ایران موجب شکل گیری شهرهایی با ساختار کالبدی ناهمگون و مسائل پیچیده اجتماعی و فرهنگی شده است. ناحیه صنعتی بندر ماهشهر به عنوان یکی از مهم ترین مراکز صنعتی کشور، با چالش هایی نظیر کاهش کیفیت محیط سکونتی، نابرابری فضایی و تضعیف هویت فرهنگی مواجه است. پژوهش حاضر با هدف تحلیل شاخص های زیست پذیری شهری در فرآیند بازآفرینی معماری انجام شده است. روش تحقیق توصیفی تحلیلی و مبتنی بر داده های اسنادی و نتایج مطالعات میدانی در محدوده مورد مطالعه است. شاخص های زیست پذیری در ابعاد کالبدی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی استخراج و با مولفه های عدالت فضایی و هویت بومی تطبیق داده شد. یافته ها نشان می دهد توسعه صنعتی بدون توجه به توزیع متوازن خدمات شهری و ویژگی های فرهنگی بومی، منجر به شکل گیری نابرابری فضایی، افت حس تعلق مکانی و کاهش کیفیت زیست پذیری شده است. نتایج تحقیق بر ضرورت تدوین الگوی بازآفرینی معماری شهری مبتنی بر عدالت فضایی و احیای مولفه های هویت فرهنگی در مناطق نفت خیز جنوب ایران تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

زیست پذیری شهری ، بازآفرینی معماری شهری ، عدالت فضایی ، هویت فرهنگی ، بندر ماهشهر