ارایه مدل مفهومی بازآفرینی منظر شهری با تاکید بر ابعاد اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی

بازآفرینی شهری در دهه های اخیر به عنوان یکی از رویکردهای موثر در ارتقای کیفیت محیط های شهری مطرح شده است. در این میان، منظر شهری به عنوان بستری برای شکل گیری هویت، تعاملات اجتماعی و پویایی اقتصادی، نقش مهمی در فرایند بازآفرینی ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف تبیین و ارائه مدل مفهومی بازآفرینی منظر شهری انجام شده است. روش تحقیق کیفی و از نوع توصیفی تحلیلی بوده و داده ها از طریق مطالعات اسنادی و بررسی مبانی نظری گردآوری شده اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که در مدل مفهومی پیشنهادی، «کیفیت منظر شهری» به عنوان مقوله محوری، تحت تاثیر شرایط زمینه ای و مداخله گر قرار دارد و از طریق مولفه هایی همچون خوانایی فضایی، غنای نشانه ای، نفوذپذیری بصری، کیفیت فضاهای جمعی و تنوع فعالیت های شهری، زمینه تقویت تعاملات اجتماعی، حافظه جمعی و حس تعلق مکانی را فراهم می سازد. این فرایند در نهایت به ارتقای سرمایه اجتماعی، تقویت هویت فرهنگی و پویایی اقتصاد محلی منجر می شود. نتایج همچنین نشان می دهد که بی توجهی به ابعاد هویتی، فرهنگی و اجتماعی در مداخلات شهری، زمینه ساز شکل گیری فضاهای بی هویت، کاهش سرزندگی شهری و حرکت به سوی ناپایداری شهری خواهد بود.

کلیدواژه ها:

بازآفرینی شهری ، منظر شهری ، مدل مفهومی ، کیفیت منظر شهری ، هویت فرهنگی ، سرمایه اجتماعی