تحلیل شیوه های مداخله نهادهای مسئول بازآفرینی شهری، نمونه موردی: بافت فرسوده شهر مشهد

رویکردهای نوین مدیریت بازآفرینی شهری باتکیه بر الگوهای محلی، الگوواره نوینی را به منظور اصلاح فرایندهای بازآفرینی شهری به دنبال داشته است. در ایران و به ویژه در شهر مشهد، علی رغم تحول در رویکردهای مدیریتی در حوزه بازآفرینی شهری از پروژه محوری به سوی محله محوری و ایجاد نهادهای تسهیلگری محلی در چند سال اخیر، به دلیل رویکردهای غالب متمرکز در زمینه برنامه ریزی و مدیریت شهری، مجموع نتایج به دست آمده از این تحولات، تحقق اهداف بازآفرینی شهری پایدار را نشان نمی داد. در این پژوهش با استفاده از رویکرد پژوهش کیفی و استفاده از راهبرد پژوهش نظریه سازی بنیادی، ضمن درنظرگرفتن بعد رویه های بازآفرینی شهری، فرایند در بازآفرینی شهری به عنوان پارادایم نوین برنامه ریزی و مدیریت مورد بررسی قرار می گیرد. در بررسی نمونه موردمطالعه در این پژوهش که نحوه مداخله نهادهای مسئول بازآفرینی شهری در مقیاس محلی است، ضمن شناسایی کنشگران محلی موثر بر فرایند بازآفرینی شهری در سطح محلی، مولفه ها و الزامات اصلی تحقق فرایند در بازآفرینی شهری شهر مشهد در سطح محلی، بررسی شده و درنهایت روابط و نقش کنشگران این فرایند متناسب با ویژگی های بستر مدیریت شهری شهر مشهد در راستای تحقق به منظور دستیابی به اهداف بازآفرینی شهری پایدار تبیین می گردد. بررسی های صورت گرفته در این پژوهش نشان می دهد که باتوجه به کنشگران این فرایند، ویژگی های آنها بر اساس منافع و علایق و همچنین قدرت اثرگذاری بر سایر کنشگران، ضروری است تغییر نقش بر اساس تحقق در این فرایند صورت پذیرد. بررسی های انجام شده در این پژوهش نشان می دهد که در فرایند مدیریت بازآفرینی شهری در سطح محلی شهر مشهد زمانی حاصل می شود که در سطح سیاست گذاری و هم در سطح عملیاتی، این رویکرد مبتنی بر همکاری میان کنشگران و بر اساس طرح دو برنامه نهادی، موردتوجه و عمل قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

بازآفرینی شهری ، نهادهای مسئول ، مداخله