تحول دیجیتال و یادگیری: نقش آن در شخصی سازی آموزش و کاهش شکاف آموزشی

تحول دیجیتال با ایجاد ظرفیت های جدید در فرایند آموزش، می تواند زمینه شخصی سازی یادگیری و کاهش شکاف آموزشی میان دانش آموزان را فراهم کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش تحول دیجیتال در شخصی سازی آموزش و کاهش شکاف آموزشی در محیط مدرسه انجام شده است. این پژوهش با رویکرد مروری تحلیلی انجام شد. به منظور بررسی موضوع، پنج منبع فارسی و پنج منبع انگلیسی مرتبط با تحول دیجیتال، یادگیری شخصی سازی شده، یادگیری تطبیقی، هوش مصنوعی و عدالت آموزشی بررسی و تحلیل شد. یافته های مطالعات منتخب با تاکید بر ظرفیت ها و چالش های فناوری دیجیتال در آموزش مورد مقایسه قرار گرفتند. نتایج نشان داد که فناوری های دیجیتال، به ویژه سامانه های یادگیری شخصی سازی شده و تطبیقی، می توانند با متناسب سازی محتوا، سرعت یادگیری، سطح دشواری فعالیت ها و میزان حمایت آموزشی با نیازهای فردی دانش آموزان، به بهبود فرایند و نتایج یادگیری کمک کنند. همچنین، دسترسی گسترده تر به منابع آموزشی و امکان شناسایی زودهنگام دانش آموزان نیازمند حمایت، از ظرفیت های مهم فناوری برای کاهش شکاف آموزشی است. در مقابل، نابرابری در دسترسی به تجهیزات و اینترنت، ضعف سواد دیجیتال، آمادگی ناکافی معلمان و چالش های مرتبط با حریم خصوصی می توانند اثربخشی این فرایند را محدود کنند. تحول دیجیتال زمانی می تواند به شخصی سازی آموزش و کاهش شکاف آموزشی منجر شود که در کنار زیرساخت مناسب، توانمندسازی معلمان، طراحی آموزشی موثر، دسترسی عادلانه و حکمرانی مسئولانه داده ها قرار گیرد. بنابراین، فناوری باید به عنوان ابزاری در خدمت معلم و عدالت آموزشی، نه جایگزینی برای نقش حرفه ای معلم، مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تحول دیجیتال ، یادگیری شخصی سازی شده ، یادگیری تطبیقی ، هوش مصنوعی ، عدالت آموزشی