شناسایی و اولویت بندی شاخص های سیستم حمل ونقل هوشمند در کاهش ترافیک (مطالعه موردی: شهر بندرعباس)

رشد سریع شهرنشینی و افزایش تعداد خودروها در شهر بندرعباس، مشکلات عدیده ترافیکی را به­دنبال داشته است. در پژوهش حاضر، با هدف بهبود وضعیت ترافیک و افزایش کارایی سیستم حمل­ونقل، به شناسایی و اولویت بندی شاخص های کلیدی سیستم حمل­ونقل هوشمند پرداخته شده است که به­لحاظ هدف، کاربردی و از نظر نوع و ماهیت، توصیفی–تحلیلی است. در این پژوهش، ابتدا با مطالعه ادبیات موضوع و بررسی تجارب سایر شهرهای مشابه، شاخص های مختلفی که در کاهش ترافیک موثر هستند، شناسایی­شدند، سپس با استفاده از تکنیک ترکیبی «ای­ان­پی» و «دیمتل»، اهمیت نسبی هر یک از این شاخص ها از دیدگاه ۵۰نفر از خبرگان حوزه حمل ونقل، برنامه­ریزی شهری و مدیریت شهری تعیین­گردید. نتایج تکنیک «DANP» نشان­داد در سیستم حمل­ونقل هوشمند بندرعباس، درحالی­که شاخص های عملکردی در سطح مطلوبی قراردارند، شاخص ایمنی به­طور قابل­توجهی پایین تر است. این اختلاف نشان می دهد که اگرچه سیستم از نظر عملکردی کارآمد است، اما ایمنی به­عنوان یک چالش اساسی مطرح بوده و نیازمند توجه ویژه و اولویت بندی در برنامه ریزی ها است. در نهایت، با توجه به نتایج حاصل از این پژوهش، می توان­گفت که پیاده سازی سیستم حمل­ونقل هوشمند با تمرکز بر شاخص های اولویت بندی­شده، می تواند به­طور قابل­توجهی به کاهش ترافیک، بهبود کیفیت هوا، افزایش رضایت شهروندان و توسعه پایدار شهر بندرعباس کمک کند.

کلیدواژه ها:

حمل و نقل ، حمل و نقل هوشمند ، ترافیک ، DNAP ، شهر بندرعباس