<span dir="RTL" lang="FA">بررسی امکان اعمال خیارات در اخذ به شفعه

در قانون مدنی ایران، اعمال خیار در معاملات به معنای عقود، امری مسلم و پذیرفته شده است اما در رابطه با جریان خیار در ایقاعات از جمله اخذ به شفعه، چیزی بیان نشده است؛ به همین دلیل در این رابطه، بین فقها و حقوقدانان اختلاف نظر وجود دارد. مشهور فقها و حقوقدانان معتقد بر عدم جریان خیار در ایقاع می باشند. اگرچه این نظر مشهور است اما برخی خلاف این عقیده را دارند و ضمن ایراداتی که به دلایل طرفداران نظر مشهور وارد کرده اند، برای تقویت عقیده ی خود مبنی بر امکان اعمال خیار در ایقاع، دلایل محکمی بیان نموده اند. در این پزوهش سعی می شود که با تبیین و تحلیل دلایل مخالفین و موافقین جریان خیارات در اخذ به شفعه، امکان اعمال خیارات در اخذ به شفعه مورد بررسی قرار گیرد. با توجه به دلایل موافقین و از آنجایی که ایقاعات از جمله اخذ به شفعه در زمره ی اعمال حقوقی هستند و عقد و ایقاع، اتحاد مبانی دارند، قواعد عمومی قراردادها از جمله حق فسخ را درصورت وجود شرایط تحقق خیار و تا جایی که با طبیعت اخذ به شفعه منافات نداشته باشد، می توان در آن اعمال کرد؛ پس چگونگی اعمال هر یک از خیارات در اخذ به شفعه نیازمند بررسی است.

کلیدواژه ها:

ایقاع ، عقد ، خیار ، فسخ ، اخذ به شفعه