تحلیل تطبیقی معناشناختی «اذاعه» در قرآن کریم با تاکید بر مفاهیم انتشار اطلاعات

اولین گام در جهت دستیابی به معارف قرآن، بررسی دقیق معانی واژگانی آن است. با گسترش رویکردهای معناشناختی در پژوهش های قرآنی، روشی نوین در این حوزه شکل گرفته که هدف آن کشف لایه های پنهان معانی در آیات قرآن است. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و تمرکز بر واژه «اذاعه» به عنوان محور اصلی، به بررسی مقایسه ای این مفهوم با دیگر واژگان مرتبط در حوزه انتشار اطلاعات پرداخته است. واژگانی همچون «اشاعه»، «اظهار»، «ابراز»، «ابداء»، «اجهار»، «اعلان»، «اضداع» و «بیان» ازجمله کلیدواژه هایی هستند که بیشترین اشتراک معنایی با «اذاعه» را دارا بوده و در این پژوهش تحلیل شده اند. یافته های تحقیق نشان می دهد که: «اشاعه» به انتشار همراه با گستردگی و توسعه دلالت دارد.«اظهار» به آشکارسازی امور پنهان یا بیان پیروزی و غلبه اشاره می کند.«ابراز» خروج شیء از حالت پیشین به شکلی ملموس و مشهود است. «ابداء» در مواردی به کار می رود که قصد یا اختیار قبلی در افشای اطلاعات وجود نداشته باشد. «اجهار»سطح آشکارسازی و بیان بی پرده را می رساند.«اضداع» به معنای شکافتن اشاره دارد. «بیان» بر وضوح، انکشاف و ظهورتاکید دارد. هر یک از این مفاهیم، با وجود پیوندهای معنایی، از تفاوت های ظریفی نیز برخوردارند.

کلیدواژه ها:

اذاعه ، تحلیل تطبیقی ، معناشناختی ، انتشار اطلاعات