مطالعه خصوصیات فیتوشیمیایی و مورفولوژیک ارقام مختلف فندق (.Corylus avellana L)
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 55
فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_RIP-10-2_012
تاریخ نمایه سازی: 17 مهر 1405
چکیده مقاله:
این تحقیق به منظور بررسی ویژگی های فیتوشیمیایی و مورفولوژیک چهار رقم میوه فندق شامل سگورب، فرتیل، توندا دی جیفونی و نگرت انجام شد. خصوصیات فیتوشیمیایی اسانس فندق ها با استفاده از دستگاه کروماتوگرافی گازی – طیف سنج جرمی (GC-MS) مورد بررسی قرار گرفت. صفات مورفولوژیک مورد بررسی میوه شامل وزن خشک میوه، طول میوه، عرض میوه و وزن مغز بود. داده ها در قالب طرح بلوک های کاملا تصادفی با سه تکرار مطالعه شدند. محاسبه ضریب همبستگی بین صفات نیز به روش پیرسون صورت گرفت. مشاهده شد که تمام صفات مورفولوژیک در ارقام مورد بررسی تفاوت معنی داری داشتند. نتایج نشان داد رقم نگرت با میانگین ۲/۲۷۷ گرم بیشترین مقدار وزن خشک میوه، رقم سگورب با میانگین ۲۰/۱۰۷ میلی متر بیشترین مقدار طول میوه، با میانگین ۱/۰۱۲ گرم بیشترین وزن مغز و با میانگین ۱۹/۲۵۴ میلی متر، بیشترین مقدار عرض میوه را دارا بود. وزن میوه خشک با صفت های طول میوه، عرض میوه و وزن مغز همبستگی معنی داری نشان داد. در صفت طول میوه با وزن مغز همبستگی معنی داری نشان داده نشد، اما با صفت عرض میوه معنی دار بود. عمده ترکیبات تشکیل دهنده اسانس فندق ها ترکیبات آلدئیدی، کتونی و الکلی بودند. ترکیبات عمده شناسایی شده در در رقم سگورب فندق عبارت بودند از intermedeol neo، beta-eudesmol و alpha-eudesmol. در رقم فرتیل ترکیبات شناسایی شده شاملOxabicyclo[۴.۱.۰]heptan-۲-one, ۶-methyl-۳-(۱-methylethyl) -۷، piperitone oxide و ۱,۸-cineol بود. ترکیبات عمده موجود در اسانس رقم توندا دی جیفونی نیزoctanal ،nonanal ،cis-dihydrocarvone و trans-dihydrocarvone بود و در رقم نگرت، ترکیبات شناسایی شده شامل dihydrocarvone، myrcene و nonanal بود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
علی شاهی قره لر
استادیار گروه علوم گیاهی و گیاهان دارویی، دانشکده کشاورزی مشگین شهر، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
نیما محمدنژاد خیاوی
دانش آموخته دکتری تخصصی علوم و مهندسی صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
حسن ملکی لجایر
دانشیار گروه علوم گیاهی و گیاهان دارویی، دانشکده کشاورزی مشگین شهر، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :