الگوی روابط ساختاری هوش معنوی بر اعتیاد به شبکه های مجازی دانش آموزان با میانجی گری سبک های نظارتی والدین

هدف: پژوهش حاضر با هدف الگوی روابط ساختاری هوش معنوی بر اعتیاد به شبکه های مجازی دانش آموزان با میانجی گری سبک های نظارتی والدین انجام گرفت. روش ها: پژوهش حاضر از لحاظ هدف، کاربردی و روش آن همبستگی از نوع مدل یابی معادلات ساختاری به شمار می آید. جامعه آماری پژوهش شامل تمام دانش آموزان پسر متوسطه دوره دوم شهر اردبیل در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بوده است. تعداد نمونه بر اساس قاعده کلاین به تعداد ۲۲۰ نفر با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه های استاندارد هوش معنوی کینگ (SISRI، ۲۰۰۸)، اعتیاد به شبکه های اجتماعی (SNA، خواجه احمدی و همکاران، ۱۳۹۵) و سبک های نظارتی (SKSS، اسمال و کرنز،۱۹۹۳) بود. جهت تحلیل داده ها از روش مدل یابی معادلات ساختاری و نرم افزار Smart pls- SEM استفاده شد. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد هوش معنوی رابطه معکوس با اعتیاد به شبکه های اجتماعی مجازی دارد. همچنین سبک های نظارتی والدین می تواند نقش میانجی را در رابطه بین هوش معنوی و اعتیاد به شبکه های مجازی داشته باشد.نتیجه گیری: با توجه به نتایج بدست آمده دانش آموزان جهت تائید شدن از جانب دیگران، فرار از مشکلات تحصیلی و خانوادگی و نیازهای اجتماعی برآورده نشده، به استفاده مداوم از شبکه های مجازی روی می آورند، از این رو باید توجه بیشتری در جهت بهبود مهارت های ارتباطی، بهبود مهارت های بین فردی در دنیای واقعی و درمان مشکلات روحی که منجر به پناه آوردن به فضای مجازی می شوند صورت گیرد و تلاش هایی جهت بهبود معنویت آنان انجام گیرد و سبک های نظارتی مناسبی نسبت به نوجوانان اتخاذ شود.

کلیدواژه ها:

هوش معنوی ، اعتیاد به شبکه های اجتماعی ، سبک نظارتی والدین