تاثیر توانمندسازی روانشناختی بر خودنظم دهی تحصیلی دانش آموزان با پیشرفت تحصیلی پایین

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر توانمندسازی روانشناختی بر خودنظم دهی تحصیلی دانش آموزان با پیشرفت تحصیلی پایین انجام گرفت.روش ها: روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه ی آماری پژوهش شامل تمامی دانش آموزان دختر با پیشرفت تحصیلی پایین دوره ی متوسطه ی دوم در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ شهر اردبیل بودند که از این میان آنها تعداد ۳۰ دانش آموز دختر با پیشرفت تحصیلی پایین بر حسب ملاک های ورود به پژوهش به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در گروه آزمایش (۱۵ نفر) و گروه کنترل (۱۵ نفر) جایگزین شدند. پس از انجام پیش آزمون به وسیله ی پرسشنامه ی خودتنظیمی تحصیلی بوفارد (۱۹۹۵)، گروه آزمایشی ۸ جلسه (هر هفته ۲ جلسه) ۶۰ دقیقه ای برنامه ی توانمندسازی روانشناختی توماس و ولتهوس (۱۹۹۰) را دریافت کردند و گروه کنترل به روال عادی خود ادامه دادند. داده ها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس تک متغیری در نرم افزار SPSS.۲۶ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: یافته ها نشان داد که بین میانگین خودنظم دهی تحصیلی (۰۰۱/۰>P، ۱۸/۳۳F=، ۵۵۱/۰ηp۲=) دانش آموزان گروه آزمایش و کنترل در پس آزمون تفاوت معناداری وجود دارد. بدین صورت که بعد از اجرای برنامه ی توانمندسازی روانشناختی میانگین نمرات دانش آموزان با پیشرفت تحصیلی پایین در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل به طور معناداری افزایش یافته است. نتیجه گیری: با توانمندسازی روانشناختی در دانش آموزان می توان میزان خودنظم دهی تحصیلی را در آنان افزایش داد. دانش آموزان به کمک راهبردهای توانمندسازی روانشناختی می توانند شکست های متعدد خود را دوباره مورد بررسی و بازبینی قرار دهند و در نهایت پیشرفت تحصیلی در دانش آموزان ارتقاء می یابد.

کلیدواژه ها:

توانمندسازی روانشناختی ، خودنظم دهی تحصیلی ، پیشرفت تحصیلی پایین