بررسی تاثیر شایستگی های دیجیتال و خودرهبری بررفتارکاری نوآورانه کارکنان (مورد مطالعه کارمندان وزارت امورخارجه در ایران)

در عصر تحولات فناورانه، ارتقای رفتار کاری نوآورانه در وزارت امور خارجه برای پاسخگویی به چالش های دیپلماتیک ضروری است. در این راستا، تقویت «شایستگی دیجیتال» و «خودرهبری» کارکنان به عنوان عوامل کلیدی برای بقا و تحول سازمانی اهمیت حیاتی دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر شایستگی دیجیتال و خودرهبری بر رفتار کاری نوآورانه کارکنان وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران انجام شده است. روش تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از حیث روش جمع آوری داده ها، توصیفی-پیمایشی و کمی است. جامعه آماری تحقیق را کارکنان اداری وزارت امور خارجه تشکیل دادند که نمونه آماری به روش تصادفی ساده انتخاب شد. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه استاندارد بود که روایی و پایایی آن بر اساس روش های علمی تایید گردید. تجزیه و تحلیل داده ها با بهره گیری از مدل سازی معادلات ساختاری(SEM) و نرم افزار SmartPLS انجام شد. یافته ها نشان داد شایستگی دیجیتال و خودرهبری هر دو تاثیر مثبت و معناداری بر رفتار کاری نوآورانه دارند. این نتایج با اغلب پژوهش های داخلی و خارجی همسو بوده و بیانگر اهمیت سرمایه گذاری در توسعه مهارت های دیجیتال و برنامه های توانمندسازی فردی برای ارتقای نوآوری در محیط های اداری دولتی است. در پایان، پیشنهادهای کاربردی برای مدیران بخش دولتی و توصیه هایی برای پژوهش های آتی در زمینه منابع انسانی و تحول دیجیتال ارائه گردیده است.

کلیدواژه ها:

شایستگی دیجیتال ، خودرهبری ، رفتار کاری نوآورانه ، کارکنان اداری ، وزارت امور خارجه ، مدل سازی معادلات ساختاری