تحلیل ساختاری بازآفرینی شهری در شهرهای کوچک با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری (PLS-SEM): مطالعه موردی شهر نازیک

بر بازآفرینی شهری به عنوان فرآیندی چند بعدی و راهبردی در مدیریت شهری به منظور ارتقای کیفیت زندگی، توانمندسازی جوامع محلی و تحقق توسعه پایدار طراحی شده است. اگرچه پژوهش های پیشین عمدتا کلان شهرها تمرکز داشته اند، شهرهای کوچک نیز به دلیل چالش هایی نظیر فرسودگی زیرساخت ها، کاهش سرمایه اجتماعی، رکود اقتصادی و مهاجرت معکوس نیازمند بازآفرینی مبتنی بر ویژگی های بومی خود هستند. این مطالعه کاربردی و توصیفی-تحلیلی با هدف شناسایی و تحلیل الگوی بازآفرینی شهری در شهر کوچک نازیک انجام شده است. پس از استخراج شاخص های کلیدی بازآفرینی از منابع نظری و تجارب جهانی، مدل مفهومی محقق ساخته ای طراحی گردید. جامعه آماری شامل ۳۸۰ نفر از ساکنان و مراجعه کنندگان بود که با روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. داده ها از طریق پرسشنامه جمع آوری و با نرم افزارهای SPSS و Smart PLS تحلیل شدند. آزمون کولموگروف-اسمیرنوف نرمال بودن داده ها و تحلیل عاملی تاییدی (CFA) اعتبار و پایایی مدل را تایید کرد. نتایج نشان داد که ابعاد اقتصادی، اجتماعی، کالبدی و زیست محیطی تاثیر معناداری بر بازآفرینی شهری دارند. به ویژه عوامل «وضعیت امنیت» و «شرایط زیست محیطی» بیشترین نقش را در موفقیت بازآفرینی ایفا می کنند، همچنین انسجام اجتماعی، مشارکت مدنی و حکمرانی شهری به عنوان مولفه های کلیدی در تقویت فرآیند بازآفرینی شناخته شدند. ابعاد اقتصادی شامل زیرساخت ها، فضاهای عمومی و آموزش نیز زمینه ساز ارتقای کیفیت زندگی و مشارکت فعال مردم در بازآفرینی بود. در پایان پژوهش تاکید دارد که بازآفرینی شهری در شهرهای کوچک نیازمند رویکردی جامع، تلفیقی و مشارکتی است که از طریق سیاست گذاری های پایدار تاب آوری و زیست پذیری شهری را بهبود بخشد. این یافته ها می توانند راهنمایی ارزشمند برای برنامه ریزان و مدیران شهری در مسیر تحقق توسعه پایدار در شهرهای کوچک فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

بازآفرینی شهری ، شهرهای کوچک ، کیفیت زندگی شهری ، شاخص های توسعه پایدار ، مدل سازی معادلات ساختاری ، تحلیل عاملی تاییدی