تحلیل راهکارهای فناورانه در معماری اکوتک مطالعه موردی هتل پارک رویال سنگاپور و قابلیت بومیسازی در اقلیم ایران

حکیده صنعت هتلداری به عنوان یکی از پرمصرف ترین بخش های ساختمانی همواره با چالش های جدی در زمینه مصرف انرژی، مدیریت منابع آب و کاهش ردپای کربنی روبرو بوده است. با توجه به بحران های زیست محیطی جهانی و تغییرات اقلیمی، گذار از هتل های سنتی به سمت هتل های پایدار و هوشمند یک ضرورت استراتژیک برای بقای این صنعت محسوب می شود. این پژوهش با هدف تحلیل راهکارهای فناورانه در معماری اکوتک (Eco-Tech) و بررسی پتانسیل بومی سازی آنها در ایران انجام شده است. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعه موردی هتل پارک رویال آن پیکرینگ در سنگاپور به عنوان یکی از موفق ترین نمونه های هتلداری سبز در آسیا است. یافته ها نشان می دهد که تلفیق راهکارهای غیر فعال مانند باغ های آسمانی، دیوارهای سبز و سایه اندازی (بیوفیلیک) با راهکارهای فعال (مانند سیستم های فتوولتائیک، بازیافت آب خاکستری و آکوآپونیکس) می تواند به کاهش چشمگیر مصرف انرژی و آب منجر شود. به طور خاص، استفاده از سیستم های زمین گرمایی غیر فعال و پانل های خورشیدی در این هتل، منجر به دریافت جایزه پیشگامی در انرژی و صرفه جویی ۳۵ درصدی در مصرف آب شده است. در ادامه با مقایسه تطبیقی این راهکارها با وضعیت هتل های لوکس در ایران مانند هتل های اصفهان و قزوین شکاف تکنولوژیک موجود و چالش های اقلیمی بومی سازی شناسایی گردید. نتایج حاکی از آن است که اگرچه اقلیم خشک ایران تفاوت های بنیادینی با اقلیم استوایی سنگاپور دارد اما پتانسیل بالای انرژی خورشیدی و نیاز مبرم به مدیریت آب امکان اجرای الگوهای بومی سازی شده اکوتک را فراهم می کند. این پژوهش پیشنهاد می دهد که در طراحی هتل های آینده ایران به ویژه در پروژه هایی مانند هتل بند دره بر استفاده از مصالح بومی، سیستم های هوشمند مدیریت انرژی و گیاهان کم آب بر تمرکز شود تا تعادلی میان رفاه مهمان و مسئولیت زیست محیطی برقرار گردد.

کلیدواژه ها:

معماری اکوتک ، هتل ، سبز ، پایداری ، هتل پارک ، رویال ، بهینه سازی انرژی ، بازیافت آب