مقایسه عملکرد لرزه ای یک ساختمان فولادی با سیستم قاب خمشی ویژه طراحی شده بر مبنای پیشنویس استاندارد ۲۸۰۰ ویرایش ۵ با نسخه ویرایش ۴

استاندارد ۲۸۰۰ ایران با عنوان طراحی ساختمان ها در برابر «زلزله» نقشی اساسی در افزایش ایمنی و عملکرد لرزه ای سازه ها دارد. ویرایش پنجم این استاندارد نسبت به ویرایش چهارم تغییرات چشمگیری را شامل می شود که از جمله می توان به بازنگری نقشه های خطر زلزله، به روزرسانی روش های طبقه بندی خاک و بازتعریف گروه های اهمیت ساختمان ها اشاره کرد، همچنین سیستم های مقاوم جانبی سازه با شفافیت بیشتری طبقه بندی شده و روش های تحلیل پیشرفته مانند تحلیل غیرخطی و تاریخچه زمانی برای ساختمان های خاص و بلندمرتبه مورد تاکید قرار گرفته اند. اصلاحات جدید در زمینه نامنظمی های اجزای غیرسازه ای و جزئیات اتصالات نیز از دیگر تغییرات مهم این ویرایش است. در این پژوهش یک سازه چهار طبقه که در حداکثر بار لرزه ای خود در دو ویرایش استاندارد قرار دارند طراحی شده است. سپس به صورت غیرخطی مدلسازی و بر اساس تحلیل تاریخچه زمانی و پوش اور تحلیل شده است. تمرکز اصلی این تحقیق بر تغییرات بند ۳-۵-۲ ویرایش چهارم استاندارد ۲۸۰۰ است. نتایج نشان می دهد اصلاح بند ۲-۵-۳ استاندارد ۲۸۰۰ ویرایش چهارم که در آن عنوان شده بود که مقدار مجاز ماکزیمم نسبت دریفت طبقات در سازه های تا ۵ طبقه به میزان ۰.۰۲۵ است توانسته است تا حد زیادی عملکرد و پاسخ دینامیکی سازه را بهبود ببخشد. علی رغم اینکه ضریب زلزله و ضریب توزیع در ارتفاع در هر دو یکسان بودند اما اصلاح این بند به خصوص در سازه های با سیستم قاب خمشی کمک زیادی به افزایش ایمنی این سازه ها می کند. نتایج نشان داده است سازه طراحی شده بر مبنای پیشنویس ویرایش پنجم دارای مقاومت نهایی و تسلیم بیشتر جابجایی افقی بام، ماکزیمم دریفت و انرژی تلف شده ی کمتری نسبت به سازه ی مشابه طراحی شده بر مبنای ویرایش چهارم است.

کلیدواژه ها:

استاندارد ۲۸۰۰ ، دریفت مجاز ، تحلیل استاتیکی غیرخطی ، سازه ، قاب خمشی فولادی