تداوم گفتمان ضد تشریفاتی در مدیریت عمومی ایران مطالعه موردی اقدامات امیرکبیر و دولت سیزدهم

پژوهش حاضر به واکاوی تطبیقی دو اقدام اصلاحی در تاریخ مدیریت ایران می پردازد حذف القاب فرمایشی توسط امیرکبیر و ممنوعیت بنرهای تشریفاتی در دولت سیزدهم، هدف تبیین الگوی مشترک مدیریت ضد تشریفاتی و بررسی کارکرد اجتماعی آن است. این مطالعه با روش توصیفی تحلیلی و بهره گیری از اسناد تاریخی و رویکردهای جامعه شناختی زمان انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که هر دو اقدام اگرچه در بسترهای زمانی متفاوت گذار به مدرنیته اداری در مقابل مدیریت بحران اقتصادی اما دارای جوهری واحد هستند زدودن لایه های مصنوعی ارتباطی و اولویت دهی به کارآمدی بر نمایش قدرت حذف القاب در عصر قاجار شکستن سلسله مراتب فئودالی را هدف گرفت و ممنوعیت بنرها در دوران معاصر پاسخی به ضرورت صرفه جویی منابع و کاهش آلودگی بصری شهری بود. نتیجه آن که تداوم این گفتمان از امیرکبیر تا امروز نشان دهنده ظرفیت بومی مدیریت مردمی است که در آن ساده زیستی ابزاری برای بازسازی اعتماد عمومی و چابکی سیستم اداری محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

مدیریت ، نمادین القاب ، فرمایشی ، تشریفات اداری ، امیرکبیر ، دولت سیزدهم