مروری بر نقش باکتریهای Bacillus و قارچ Trichoderma در کنترل بیولوژیک بیماریهای گیاهی و ارتقای رشد گیاهان

افزایش نگرانی ها در مورد اثرات مخرب زیست محیطی و سلامت عمومی ناشی از کاربرد گسترده آفت کش ها و کودهای شیمیایی نیاز به رویکردهای پایدار در کشاورزی را بیش از پیش آشکار ساخته است. در این میان استفاده از ریز جانداران مفید به عنوان عوامل کنترل بیولوژیک و محرک های زیستی رشد گیاه راهبردی امیدبخش محسوب می شود. جنس های باکتریایی به دلیل توانایی قابل توجه در سرکوب بیماری های گیاهی و ارتقای رشد در کانون تحقیقات Trichoderma و قارچی Bacillus قرار دارند. این مقاله مروری با تحلیل هدفمند ده مطالعه کلیدی به واکاوی مکانیسم های متنوع عملکرد این دو عامل از مکانیسم های مستقیمی Trichoderma و Bacillus و پیامدهای برهم کنش آنها می پردازد. یافته ها نشان می دهند که نظیر تولید متابولیت های ضدقارچی، آنتی بیوتیک ها و آنزیم های تجزیه کننده دیواره سلولی و همچنین مکانیسم های غیرمستقیم مانند القای مقاومت سیستمیک در گیاه و بهبود جذب عناصر غذایی بهره می برند. کاربرد ترکیبی این دو عامل غالبا به دلیل ایجاد هم افزایی در تولید ترکیبات زیست فعال و افزایش توان سازگاری نتایج بهتری نسبت به کاربرد منفرد آنها به ویژه در شرایط تنش های غیرزیستی مانند شوری و خشکی ارائه می دهد. با این حال پایداری و اثر بخشی این هم افزایی تحت تاثیر پیچیدگی های اکولوژیک از جمله برهم کنش های رقابتی و سازگاری سویه ها قرار دارد که نیازمند تحقیقات بیشتر برای فرمولاسیون های چندگانه کارآمد است. در نهایت تلفیق داده های ژنومیکس با مطالعات میدانی برای کشت های گلخانه ای و مزرعه ای چشم انداز روشنی برای توسعه نسل جدیدی از کودهای زیستی و آفت کش های زیستی ترسیم می کند.

کلیدواژه ها:

ارتقای رشد گیاه ، تنش شوری ، Bacillus ، Trichoderma ، کنترل بیولوژیک