بررسی نقش سلولهای بنیادی مزانشیمی در پزشکی بازساختی

سلولهای بنیادی مزانشیمی گروهی از سلولهای استرومایی چندتوان با قابلیت تمایز به رده های استخوانی، غضروفی و چربی هستند. این سلول ها به دلیل ویژگی های منحصر به فردی مانند ایمنی زایی، پایین توانایی تعدیل سیستم ایمنی و ترشح طیف گسترده ای از فاکتورهای تغذیه ای به یکی از ارکان اصلی پزشکی بازساختی تبدیل شده اند. مطالعات اخیر نشان می دهند که اثرات درمانی MSCs عمدتا از طریق مکانیسم های پاراکراین از جمله ترشح وزیکول های خارج سلولی و انتقال میتوکندری اعمال می شوند. در این مقاله مروری ابتدا به معرفی و تاریخچه کشف MSCs، معیارهای شناسایی آنها و منابع مختلف استخراج پرداخته می شود. سپس مکانیسم های اصلی اثر شامل تمایز، مستقیم سیگنالینگ، پاراکراین، تعدیل ایمنی و انتقال میتوکندری به تفصیل بررسی می گردد. در ادامه کاربردهای درمانی این سلول ها در بیماری های مختلف نظیر آسیب های عصبی، بیماری های قلبی عروقی، اختلالات خودایمنی و مهندسی بافت استخوان مرور خواهد شد. در نهایت چالش های پیش روی ترجمه بالینی MSCs از جمله ناهمگونی سلولی، پروتکل های غیراستاندارد و ملاحظات ایمنی مورد بحث قرار گرفته و چشم انداز آینده این حوزه با تاکید بر رویکردهای نوینی مانند سلول های مهندسی شده و محصولات بدون سلول ارائه می گردد.

کلیدواژه ها:

سلولهای بنیادی مزانشیمی ، پزشکی بازساختی ، وزیکول های خارج سلولی ، مهندسی بافت