سناریوهای گذار به استاندارد حسابداری شماره ۴۳: بررسی نقش هم افزایی فناورانه و هوش مصنوعی در ارزش گذاری قراردادها

هدف: هدف این پژوهش، تبیین سناریوهای محتمل گذار به استاندارد حسابداری شماره ۴۳ با تاکید بر نقش هم افزایی فناوری های نوین، به ویژه هوش مصنوعی، در ارزش گذاری قراردادها و بهبود فرآیند شناسایی درآمد است. روش: این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت اکتشافی است و با رویکرد آینده پژوهی انجام شده است. در مرحله نخست، با استفاده از روش دلفی و نظر خبرگان حوزه حسابداری و فناوری اطلاعات، پیشران های موثر بر گذار به استاندارد حسابداری شماره ۴۳ شناسایی شدند. سپس با بهره گیری از تحلیل اثرات متقابل ساختاری در نرم افزار MICMAC، پیشران های کلیدی استخراج گردید. در نهایت، با استفاده از نرم افزار Scenario Wizard و بر اساس وضعیت های مختلف پیشران های اصلی، سناریوهای محتمل آینده در زمینه اجرای استاندارد مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد پیشران هایی مانند دسترسی به هوش مصنوعی برای برآورد قیمت فروش مستقل، یکپارچگی سیستم های برنامه ریزی منابع سازمانی و استفاده از ابزارهای پردازش زبان طبیعی در تحلیل قراردادها از عوامل کلیدی در اجرای استاندارد حسابداری شماره ۴۳ هستند. تحلیل سناریوها پنج وضعیت محتمل را از «هم افزایی فناورانه پیشرو» تا «ناکامی فناورانه» نشان داد؛ به طوری که در سناریوی مطلوب، ادغام فناوری های هوشمند موجب تحلیل خودکار قراردادها، تخصیص دقیق قیمت معامله و افزایش شفافیت گزارشگری مالی می شود، در حالی که در سناریوهای ضعیف تر وابستگی به روش های دستی و ضعف زیرساخت ها دقت گزارشگری را کاهش می دهد. نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد موفقیت در گذار به استاندارد حسابداری شماره ۴۳ به میزان هم افزایی میان فناوری هایی مانند هوش مصنوعی، سیستم های برنامه ریزی منابع سازمانی و ابزارهای تحلیل قرارداد وابسته است. تقویت زیرساخت های فناوری اطلاعات، یکپارچه سازی سیستم های حسابداری و ارتقای مهارت های دیجیتال حسابداران می تواند اجرای موثرتر استاندارد و افزایش شفافیت و قابلیت اتکای گزارشگری مالی را به همراه داشته باشد.

کلیدواژه ها:

استاندارد حسابداری ۴۳ ، هوش مصنوعی ، هم افزایی فناورانه ، سناریوپردازی ، آینده پژوهی ، مدل پنج مرحله ای