ارزیابی موقعیت های شغلی از منظر کارجویان با استفاده از رویکرد تحلیل پوششی داده های فازی

انتخاب موقعیت شغلی مناسب یکی از تصمیم های چندمعیاره و پیچیده در مسیر حرفه ای کارجویان است که تحت تاثیر عوامل متنوعی همچون سطح درآمد، امنیت شغلی، فرصت های ارتقای شغلی، شرایط محیط کار و تعادل کار و زندگی قرار دارد. بخش قابل توجهی از این معیارها ماهیتی کیفی داشته و اغلب به صورت قضاوت های کلامی و ذهنی بیان می شوند که استفاده مستقیم از آن ها در مدل های ارزیابی کلاسیک با محدودیت مواجه است. از سوی دیگر، نااطمینانی موجود در ترجیحات فردی کارجویان و ابهام اطلاعات مربوط به موقعیت های شغلی، ضرورت به کارگیری چارچوب های تصمیم گیری منعطف را برجسته می سازد. در این پژوهش، یک رویکرد تحلیل پوششی داده های فازی مبتنی بر برنامه ریزی امکانی تنظیم پذیر برای ارزیابی کارایی موقعیت های شغلی از دید کارجو ارائه می شود. در چارچوب پیشنهادی، داده های کلامی مرتبط با معیارهای ارزیابی به متغیرهای فازی مناسب تبدیل شده و عدم قطعیت موجود در داده ها از طریق برنامه ریزی امکانی به صورت صریح در مدل لحاظ می گردد. قابلیت تنظیم سطح امکان پذیری در مدل، انعطاف لازم را برای بازتاب درجه ریسک پذیری و ترجیحات کارجویان فراهم می کند. نتایج این رویکرد می تواند به کارجویان در مقایسه واقع بینانه موقعیت های شغلی و اتخاذ تصمیم های آگاهانه تر کمک کند.

کلیدواژه ها:

ارزیابی موقعیت شغلی ، تحلیل پوششی داده های فازی ، داده های کلامی ، برنامه ریزی امکانی تنظیم پذیر ، تصمیم گیری شغلی