تحلیل حقوقی زمان و مکان انعقاد قراردادهای تجاری الکترونیکی در نظام حقوقی ایران

تعیین زمان و مکان انعقاد قراردادهای تجاری الکترونیکی به دلیل نقش بنیادین در تعیین قانون حاکم و صلاحیت قضایی از چالش های اصلی حقوق تجارت الکترونیکی است. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی مبانی فقهی و حقوقی این موضوع را در حقوق ایران و اسناد بین المللی قانون نمونه آنسیترال بررسی کرده است. نتایج نشان می دهد که در نظام حقوقی ایران برخلاف قانون نمونه آنسیترال تعیین مکان انعقاد قرارداد به دلیل اتکا به قواعد سنتی و فقدان شفافیت قانونی با چالش و تفسیرهای متعارض مواجه است همچنین در فقه نیز تعیین دقیق لحظه پذیرش ایجاب در معاملات غیر حضوری نیازمند بازنگری در مبانی است. در نهایت با تاکید بر اهمیت پیشگیری از اختلافات ضرورت دارد قانون گذار با بهره گیری از اسناد بین المللی مقررات صریحی متناسب با ماهیت تجارت الکترونیکی وضع نماید تا امنیت حقوقی طرفین و توسعه تجارت دیجیتال تضمین گردد.

کلیدواژه ها:

تجارت الکترونیکی ، قرارداد الکترونیکی ، زمان انعقاد قرارداد ، مکان انعقاد قرارداد ، قانون آنسیترال