توسعه پایدار فضاهای سبز شهری برای بهبود کیفیت زندگی استدلالی برای افزایش مشارکت شهروندان

با توجه به ضرورت توسعه پایدار شهری، این مقاله بر افزایش مشارکت شهروندان در فرآیند تصمیم گیری تاکید می کند، چرا که چنین مشارکتی هم نتایج بهتری به همراه دارد (به دلیل گستره وسیع تر دیدگاه ها) و هم موجب می شود شهروندان مسئولیت پذیری بیشتری داشته باشند، زیرا بخشی از نتایج تصمیمات مستقیما به آنان بازمی گردد. یکی از ابعاد مهم فضاهای شهری که نیازمند توسعه پایدار است، پارک ها هستند که به طور مستقیم با کیفیت زندگی شهروندان در ارتباط اند. بر این اساس، پژوهش حاضر با انجام تحقیقات میدانی (مصاحبه های حضوری با بازدیدکنندگان پارک ها) تاثیر ادراک شده فضاهای سبز بر کیفیت زندگی آنان را مورد بررسی قرار داده است. از میان ابعاد مختلف کیفیت زندگی، شش بعد که ارتباط مستقیم با بازدید از پارک ها دارند انتخاب شدند: سلامت (روانی و جسمی)، تعاملات اجتماعی، آموزش و فرهنگ، زندگی خانوادگی، آزادی و ارتباط با طبیعت. هدف آن بود که میزان ادراک شده ارتباط میان این ابعاد و همچنین فعالیت های خاصی که در پارک ها انجام می شود و بر این ابعاد تاثیر می گذارند، مشخص شود. نتایج این پژوهش برای ارائه یک مدل مفهومی به کار گرفته شد؛ مدلی که کیفیت زندگی را به بازدید از پارک ها پیوند می دهد و می تواند و باید توسط نهادهای عمومی برای ایجاد یک فرآیند مشارکتی در توسعه پایدار شهری مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

کیفیت زندگی ، فضاهای سبز شهری ، پایداری شهری ، مشارکت شهروندان ، پژوهش بازاریابی کمی