نوآوریها در شیشه های فسفاتی زیست فعال نقش روش های سنتز اکسیدهای اصلاح کننده و دوپانت ها در مهندسی ساختار شبکه و رفتار زیستی

شیشه های فسفاتی به دلیل زیست تخریب پذیری کامل و قابلیت تنظیم دقیق نرخ، احلال گزینه ای بی همتا برای داربست های مهندسی بافت و سامانه های دارورسانی هوشمند محسوب می شوند. باوجوداین محدودیت های پایداری شیمیایی و خواص مکانیکی، کاربرد بالینی آنها را تاکنون محدود ساخته است. این بررسی انتقادی نشان می دهد که گذار از روش سنتی ذوب و سرمایش سریع به فرآیندهای نوین مثل سل-ژل و روش های پیشنهادی تجزیه حرارتی پاششی و سل ژل خوداحتراقی امکان کنترل دقیق واحدهای ساختاری Q، مورفولوژی نانوساختاری و تسریع چشمگیر تشکیل لایه آپاتیت را فراهم می آورد همزمان مهندسی ترکیب با اکسیدهای اصلاح کننده شبکه (Ca NaO)، دوپانت های درمانی Zn Ag Cu Sir اکسیدهای شبکه ساز (B۲O۳) و اکسیدهای واسطه (Al۲O۳TiO۲) منجر به تنظیم سینتیک انحلال تقویت ساختار شبکه و اعطای خواص آنتی باکتریال استخوان زایی و رگ زایی می گردد، در نهایت، توسعه سیستم های هیبریدی چند عاملی همراه با بهره گیری از روش های سنتز تک مرحله ای و کم دما راهبردی کلیدی برای غلبه بر محدودیت های کنونی و دستیابی به زیست مواد هوشمند نسل بعدی خواهد بود.

کلیدواژه ها:

شیشه فسفاتی زیست فعال ، دوپانت درمانی ، زیست تخریب پذیر ، ساختار شیشه