بررسی خواص خوردگی پوششهای نانوکامپوزیتی هالوسیت رزین اپوکسی روی فولاد کربنی

در این پژوهش اثر اصلاح سطح نانولوله های هالوسیت (HNTs) با عوامل سیلانی APTES و GLYMO و واکنش آنها با رزین اپوکسی DGEBA بر پراکندگی، پیوند بین سطحی و عملکرد ضدخوردگی پوشش های اپوکسی بررسی شد. نانولوله ها در مقادیر (۰، ۰.۲۵، ۰.۵، ۰.۷۵ و ۱ درصد وزنی) به ماتریس اپوکسی افزوده و بر روی فولاد کربنی اعمال گردیدند. آزمون های FTIR و EIS نشان دادند که اصلاح شیمیایی سطح موجب پراکندگی یکنواخت تر و افزایش مقاومت قطبی پوشش شد. نمونه حاوی ۰.۷۵ درصد وزنی HNT بیشترین مقاومت در برابر خوردگی (۱۷۱۰۵ اهم سانتی متر مربع در روز سوم) و آزمون پولاف بهبود ۲۴ درصدی در چسبندگی نسبت به اپوکسی خالص را نشان داد. این نتایج بیانگر نقش موثر HNTهای اصلاح شده به عنوان فاز تقویت کننده و حامل هوشمند بازدارنده در افزایش دوام و پایداری پوشش های اپوکسی است.

کلیدواژه ها:

نانولوله های هالوسیت ، پوشش اپوکسی ، اصلاح سطح ، مقاومت خوردگی