نقش و تاثیر توسعه کارآفرینی اجتماعی در محرومیت زدایی

این مقاله به توانمند سازی گروه های اجتماعی جهت ایجاد و توسعه کارآفرینی اجتماعی و بررسی تبعات آن در رفع محرومیت زدایی می پردازد. در ابتدا برای بررسی و ارائه راهکار به تعریف مفاهیم و برشمردن بخش اعظم موانع و آسیب ها که سد راه توسعه کارآفرینی اجتماعی است پرداخته شده موانعی مانند فقدان خلاقیت و نوآوری (علت درونی) و فقدان زمینه های اجتماعی و حمایت قانونی و دولتی، عدم وجود ساز و کارهای هماهنگ کننده در کشور، فقدان پشتیبانی برای آموزش و مشاوره در مناطق محروم و....... در ادامه به نگرش ها و باورهای غلط فرهنگی به عنوان مانع توسعه کارآفرینی پرداخته می شود. در ادامه جهت افزایش کارآمدی و اثربخشی فعالیت های کارآفرینانه پیشنهاداتی کاربردی ارائه گردیده است: فعالیت هایی مبتنی بر توزیع عادلانه بودجه برای تقویت گروه های اجتماعی، مولد توسعه بخشی رفتار خردمندانه در کارگاه های تولیدی سنتی و ترغیب نوآوری، برنامه ریزی برای اجماع سازمان های مردم نهاد فعال در زمینه کارآفرینی اجتماعی، نوآوری در استارتاپ اجتماعی که خود محرک قوی برای محرومیت زدایی در جامعه است، تقویت ایده های خلاق و تیم سازی در مناطق محروم و روستایی در قالب هسته های ایده پردازی که دارای کارایی و از همه مهمتر توان سازگاری و انعطاف پذیری با شرایط محیطی است، ترغیب سرمایه گذاران جامعه به مشارکت همگانی در راستای توسعه کارآفرینی اجتماعی، تجلیل ویژه از برترین کارآفرینان اجتماعی و فعالین یادگیری اجتماعی در این زمینه، همچنین انتقال تجربیات موفق کارآفرینی اجتماعی و برخی راهکارهای موثر در زمینه تاثیر توسعه کارآفرینی اجتماعی در محرومیت زدایی ارائه گردیده است.

کلیدواژه ها:

کارآفرینی اجتماعی ، کارآفرینان اجتماعی ، محرومیت زدایی ، توزیع عادلانه ثروت