تاثیر سرمایه اجتماعی و تاب آوری بر سیاست های اقتصادی کمیته امداد امام خمینی (ره) در دوره بحران کرونا (مطالعه موردی خراسان شمالی)

هدف این پژوهش بررسی تاثیر سرمایه اجتماعی و تاب آوری اجتماعی بر سیاست های اقتصادی کمیته امداد امام خمینی (ره) در دوره بحران کرونا است. بحران کرونا به عنوان یکی از بزرگترین چالش های اجتماعی و اقتصادی دهه های اخیر ضرورت بازنگری در سیاست های حمایتی و اقتصادی نهادهای امدادی را دوچندان کرده است. در این چارچوب سرمایه اجتماعی به عنوان مجموعه ای از روابط، اعتماد، مشارکت و شبکه های اجتماعی و تاب آوری اجتماعی به عنوان توانایی انطباق و مقابله با بحران می توانند نقشی اساسی در سیاست های اقتصادی ایفا کنند. روش تحقیق، کمی و از نوع توصیفی همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه خانوارهای تحت پوشش کمیته امداد امام خمینی (ره) استان خراسان شمالی ۶۲,۱۰۵ خانوار بوده است. با استفاده از فرمول کوکران حجم نمونه ۴۱۹ نفر برآورد شد. نمونه گیری به صورت خوشه ای چند مرحله ای انجام گرفت. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه محقق ساخته با پایایی مناسب آلفای کرونباخ بالای ۰/۸ بود. داده های کمی با استفاده از تحلیل همبستگی پیرسون و مدل معادلات ساختاری تحلیل شد. یافته ها نشان داد سرمایه اجتماعی در ابعاد اعتماد اجتماعی، شبکه های ارتباطی و مشارکت اجتماعی و تاب آوری اجتماعی در ابعاد مقابله با بحران، انعطاف پذیری و استفاده از منابع (حمایتی) با سیاست های اقتصادی کمیته امداد رابطه مثبت و معناداری دارند (۰/۰۱>p). نتایج حاکی از آن است که تقویت شبکه های اجتماعی، ارتقای اعتماد بین مددجویان و نهاد، و افزایش مهارت های مقابله با بحران از الزامات بهبود سیاست های اقتصادی کمیته امداد در شرایط بحران است. این امر نیازمند سیاست گذاری های یکپارچه در حوزه رفاه اجتماعی و سرمایه گذاری بر منابع انسانی مددجویان است.

کلیدواژه ها:

سرمایه اجتماعی ، تاب آوری اجتماعی ، سیاست های اقتصادی کمیته امداد امام خمینی (ره) ، بحران کرونا