پلی به سوی تعالی شناسایی مولفه های پیشبرنده فرهنگ یادگیری سازمانی در دانشگاه بصره

پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل فرهنگ یادگیری سازمانی در سازمان های دولتی عراق (مورد مطالعه: دانشگاه بصره) در دو بخش کیفی و کمی انجام شد. بخش اول پژوهش در چارچوب پژوهش کیفی با استفاده از روش گراندد تئوری انجام گردید. بر مبنای اصل اشباع نظری از تعداد ۲۰ نفر از صاحب نظران مطلع حوزه مورد مطالعه با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند وابسته به معیار مصاحبه نیمه ساختار یافته به عمل آمد. برای سنجش اعتبار یابی داده ها از دو روش بازبینی دو کدگذار و مرور خبرگان غیرشرکت کننده در پژوهش و بازگشت به مصاحبه شوندگان استفاده گردید. داده ها طی چند مرحله کدگذاری باز و محوری و گزینشی بر اساس مدل اشتراس و کوربین مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. روش پژوهش در قسمت کمی توصیفی-پیمایشی و جامعه آماری شامل کلیه کارشناسان و متخصصان، موضوعی اساتید کارکنان و همچنین اساتید مدعو در دانشگاه بصره به تعداد برآوردی ۱۰۰۰ نفر بود که از این میان به روش نمونه گیری در دسترس تعداد ۲۸۰ نفر به عنوان حجم نمونه برای شرکت در پژوهش انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده بخش کمی پرسشنامه محقق ساخته برگرفته از بخش کیفی بود که اعتبار محتوایی آن توسط تعداد ۶ نفر از متخصصان با استفاده از ضریب توافق (CVR) و اعتبار صوری آن توسط تعدادی از پاسخگویان تایید شد. پایایی ابزار نیز با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ بالاتر از ۰/۷ برآورد گردید. داده های بخش کمی با استفاده از بسته نرم افزاری علوم اجتماعی و آیموس در دو سطح توصیفی و آمار استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج بخش کیفی با ۱۴ مقوله کلی در قالب مدل پارادایمی شامل شرایط (علی، الزامات محیطی، عوامل فردی،عوامل سازمانی و ساختاری)، پدیده محوری فرهنگ یادگیری سازمانی، شرایط زمینه ساز الزامات یادگیری، فرهنگ آموزش، شرایط مداخله گر (موانع یادگیری، برنامه های یادگیری، پیشران های یادگیری، راهبردها)، توسعه راهبرد، حمایت راهبرد، بهبود و پیامدها (پیامدهای سازمانی، پیامدهای اجتماعی، پیامدهای فردی) قرار گرفت. نتایج بخش کمی نشان داد مدل فرهنگ یادگیری سازمانی در سازمان های دولتی عراق از برازش مطلوب برخوردار است.

کلیدواژه ها:

فرهنگ ، یادگیری ، یادگیری سازمانی ، دانشگاه