بررسی تاثیر گردشگری بر رشد اقتصادی و کاهش فقر در مناطق روستایی

گردشگری روستایی به طور گسترده به عنوان ابزاری برای احیای روستاهای سنتی شناخته شده و مورد حمایت بسیاری از پژوهشگران قرار گرفته است. این نوع گردشگری پتانسیل ارائه مزایای اجتماعی و اقتصادی قابل توجهی را دارد و به همین دلیل به یک استراتژی محبوب برای توسعه روستایی در کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه تبدیل شده است. با وجود آنکه گردشگری روستایی مفهومی بسیار آشنا به شمار می آید اما در دستور کار توسعه کشورهای نوظهور پدیده ای نسبتا جدید محسوب می شود. در واقع این نوع گردشگری به شدت با رویکردی جامع و پایدار پیوند دارد که شامل تعامل میان اشکال گوناگون گردشگری در یک منطقه روستایی مشخص است. بنابراین توسعه گردشگری روستایی به معنای رشد هماهنگ انواع مختلف گردشگری در نواحی روستایی بر پایه بهره برداری از ظرفیت ها و منابع گردشگری یک منطقه روستایی خاص است. به این ترتیب، گردشگری روستایی به بخشی جدایی ناپذیر از اقتصاد روستایی تبدیل شده است که معیشت های جایگزین برای ساکنان روستا فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

گردشگری روستایی ، توسعه پایدار روستایی ، اقتصاد مشارکت جامعه محلی ، کاهش فقر