نقش مداخلات پرستاری روان جامعه نگر در تقویت سرمایه اجتماعی و امید در بزرگسالان مناطق محروم: مطالعه مروری

مقدمه و هدف سلامت روان در مناطق محروم با چالش های مضاعفی روبروست. پرستاری روان جامعه نگر با رویکردی کل نگر، راهکاری کلیدی برای تقویت سرمایه اجتماعی و امیدآفرینی در این مناطق است. این مطالعه مروری، شواهد موجود را درباره نقش مداخلات پرستاری روان جامعه نگر در تقویت سرمایه اجتماعی و امید در بزرگسالان مناطق محروم ارزیابی می کند. روش پایگاه های اطلاعاتی معتبر PubMed, Scopus, SID, Magiran به صورت جامع جستجو شدند. مطالعات مرتبط پس از ارزیابی کیفیت متدولوژیک وارد فرآیند سنتز شدند. یافته ها شواهد نشان می دهد پرستار روان جامعه نگر به عنوان کارگزار سرمایه اجتماعی از طریق سازوکارهایی چون ایجاد رابطه درمانی، تشکیل گروه های حمایتی و اتصال بیماران به منابع اجتماعی عمل می کند. این مداخلات، سرمایه اجتماعی را تقویت کرده و با افزایش حس عاملیت و شناسایی مسیرهای جدید به صورت غیر مستقیم به امیدآفرینی منجر می شود. با این حال، بسیاری از مطالعات دارای سوگیری روش شناختی قابل توجهی بودند. نتیجه گیری پرستار روان جامعه نگر نقشی دوگانه و فراتر از خدمات بالینی سنتی دارد. تحقق این نقش نیازمند سیاست گذاری هدفمند و بازنگری در برنامه های آموزش پرستاری است.

کلیدواژه ها:

پرستاری روان جامعه نگر ، سرمایه اجتماعی ، امید ، سلامت روان ، مناطق محروم