نقش مامایی اجتماعی در توانمندسازی زنان مناطق محروم

مامایی اجتماعی مدلی از مراقبت مامایی است که فراتر از حوزه بالینی حرکت کرده و عوامل فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و روانی زنان را در سطح جامعه مدنظر قرار می دهد. هدف این مقاله بررسی نقش مامایی اجتماعی در توانمندسازی زنان مناطق محروم است. برای دستیابی به مقالات مرتبط از پایگاه های اطلاعاتی Web Pubmed، SID، Google Scholar، Scopus، Of science استفاده گردید. ۵۰ مقاله که در متن خود دارای یکی از کلمات کلیدی مامایی اجتماعی، عدالت، توانمندسازی و سلامت زنان بودند بررسی گردید و سپس ۳۶ مقاله از تاریخ ۲۰۰۴ تا ۲۰۲۵ وارد مطالعه گردیدند. یافته ها نشان داد مشارکت ماماها در جامعه از جمله آموزش سلامت، پیگیری مراقبت دوران بارداری و برنامه های غربالگری سبب افزایش پذیرش خدمات، کاهش موانع دسترسی و ارتقاء تجربه مراجعان شده است. همچنین مدل های مراقبت مامایی تحت هدایت ماما به طور معناداری موجب کاهش زایمان پیش رس، وزن کم نوزاد و مرگ و میر نوزاد و مادر شده اند. با توجه به این، شواهد نتیجه گیری کلی این است که تقویت مامایی اجتماعی و سیستم مراقبت جامعه محور می تواند ابزار موثری برای ارتقای عدالت سلامت و کاهش مرزهای ساختاری در دسترسی به خدمات مامایی برای زنان آسیب پذیر باشد. این مدل نه تنها بهبود روند زایمان و سلامت مادر و نوزاد را در پی دارد، بلکه به عنوان راهکاری پایدار برای نابرابری های سلامت مطرح است.

کلیدواژه ها:

مامایی اجتماعی ، عدالت ، توانمند سازی ، سلامت زنان