بررسی تصنیف دارای زوجه در زندگی مشترک در قانون ایران

مطابق با مندرجات قانونی، مخصوصا ماده ۱۱۱۹ قانون مدنی، زوجین این حق را دارند که در جهت اجرای اصل حاکمیت اراده هر شرطی که مخالف با قانون و شرع نباشد را در ضمن عقد ازدواج درج نمایند مانند حق انتخاب مسکن، حق ادامه تحصیل و... یکی از شروطی که می توان در ضمن عقد نکاح شرط و توافق نمود شرط تنصیف دارایی زوج است یعنی نصف شدن اموال در ازدواج که تحت شرایط خاصی که در قانون مشخص شده است به زوجه تعلق می گیرد و بموجب آن اگر طلاق به درخواست مرد باشد و تقاضای طلاق به دلیل سوء رفتار زن یا عدم تمکین او نباشد مرد موظف است که تا نصف دارایی موجود خود را که در دوران زندگی مشترک به دست آورده است یا معادل آن را طبق نظر دادگاه بلاعوض به زن انتقال دهد. منظور از تا نصف دارایی یعنی از یک درصد تا پنجاه درصد. تشخیص اینکه چه مقدار از اموال باید به زوجه انتقال یابد با دادگاه می باشد و الزام ای به تعلق پنجاه درصد اموال نیست. اهمیت خانواده و اثر انکارناپذیر آن در سلامت انسان و اجتماع باعث شده است که تمامی علوم انسانی مانند جامعه شناسی، فلسفه اخلاق، اقتصاد، تاریخ، حقوق و حتی علوم دیگر مانند زیست شناسی و آمار از دیدگاه ویژه خود به آن بپردازند. حقوق خانواده از پژوهش های این علوم برای تنظیم قواعد حاکم بر آن کانون طبیعی و اجتماعی سود می برند. در حقوق کنونی با اندکی مسامحه می توان در تعریف خانواده گفت: «گروهی است که به دلیل قرابت یا زوجیت همبستگی حقوقی و اجتماعی یافته و در رهبری و ریاست مقامی قرار گرفته است. خانواده در معنی خاص و محدود خود شامل زن و شوهر و فرزندان آن ها می باشد گروهی که هدایت و حمایت آنان با پدر است و همبستگی میان اعضای آن حقوق و تکالیفی به بار می آورد که در میان سایر خویشان وجود ندارد."

کلیدواژه ها:

دارایی تصنیف ، دارایی زوج ، زندگی مشترک